Category Archives: Uncategorized

The Rules of Life

IMG_20160417_115648
The Rules of Life (7)

written by RichardTempler Translated by Mra Rose presented by Mg Pyin Nyar

Know what counts and what doesn’t(2)

Doing something with your life counts. Going shopping because you are bored dosen’t.Yes by all means go shopping, but see what you do as counting or not counting,

Being real or not being real, having real value or not, being of some benefit or not.This dosen’t mean chucking it all up and going off to some fly-infested swamp to work

with the locals and catch malaria although that in itself would count, but you don’t have to go to quite those extreams to make your life meaningful.

အေရးႀကီးသည္ ႏွင့္ မႀကီးသည္ကုိ ခြဲျခားသိပါ

သင့္ဘ၀အတြက္ အက်ိဳးရွမည့္ အလုပ္တစ္ခု လုပ္ရန္ အေရးႀကီးသည္။သင္ ပ်င္းေေနလ်င္ ေစ်း၀ယ္ထြက္ျခင္းသည္ အေရးမႀကီးပါ။ ေစ်း၀ယ္ထြက္ႏုူိင္ပါသည္။

သုိ႔ေသာ္ မိမိလုပ္ရပ္သည္ အေရးႀကီးမႀကီး စစ္မွန္မႈ ရွိမရွိ၊ အကိ်ဳးရွိမရွိ ဆုိသည္ကုိ သိထားသင့္သည္။ဤသုိ႔ဆုိ၍ မိမိအရာအားလုံးကုိစြန္႔လႊတ္ၿပီး ပုိးမႊားမ်ားျပားျပည့္ႏွက္ေနသည့္

ႏြံေတာထဲသြားကာ ေဒသခံတုိ႔ ႏွင့့္ အတူလက္တြဲ ၿပီး ငွက္ဖ်ားေရာဂါ ကူးစက္ခံရေလာက္ သ္ညအထိ လ ုပ္ကုိင္ရန္ မလုိအပ္ပါ။ထုိလုပ္ရပ္မ်ိဳးသည္ မြန္ျမတ္သည္မွန္ေသာ္လည္း

သင့္ဘ၀ အဓိပၸါယ္ရွိေစရန္ ဦးတည္ခ်က္ျဖင့္ေတာ့ ထုိအတုိင္းအတာအထိ စြန္႔စားလုပ္ကုိင္ရန္ လုိအပ္ခ်က္မရွိပါ။

ေလးစားစြာျဖင့္ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ ေမာင္ပညာ www.mgpyinnyar.com
လူသားတုိင္းအတြက္ life long learning လူိအပ္ပါသည္။ အလ်ဥ္းသင့္၍ ေအာက္ပါေဆာင္းပါးကုိမွ်ေဝလုိက္ပါသည္။ ေမာင္ပညာ

စဥ္ဆက္မျပတ္ေလ့လာသင္ယူမႈႏွင့္ကြၽမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္မႈ
by Myanmar Network Forum Moderator3

မ်က္ေမွာက္ေခတ္ကမၻာႀကီးတြင္ သတင္းႏွင့္နည္းပညာဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈသည္ ေန႔စဥ္နီးပါး အရွိန္အဟုန္ ျဖင့္ေျပာင္းလဲျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိသည္။ လူသားတို႔သည္ထိုေျပာင္းလဲတိုးတက္မႈမ်ားကိုအမီလိုက္ႏိုင္ေစရန္ အတြက္ စဥ္ဆက္မျပတ္ ေလ့လာသင္ယူေနရန္လိုအပ္ေပသည္။ ထုိ႔အတူ ကမၻာေပၚရွိႏိုင္ငံအားလံုးသည္ စဥ္ဆက္မျပတ္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ တစ္ႏိုင္ငံတည္းသီးျခားရပ္တည္ႏိုင္သည့္ေခတ္ ကုန္ဆံုးသြားၿပီျဖစ္သည္။

ႏိုင္ငံႀကီးျခင္း၊ ငယ္ျခင္း သည္အဓိကမက်ေတာ့ေခ်။ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ၏ပထဝီ အေနအထား၊ လူသား အရင္းအျမစ္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ၊ ေခတ္မီ နည္းပညာႏွင့္ ဆန္းသစ္ေသာစစ္လက္နက္ပစၥည္းပိုင္ဆိုင္မႈ စသည့္ဘက္ေပါင္းစံု ကိုခ်ိန္ထိုးၿပီးမွသာ ထိုႏိုင္ငံ၏ အဆင့္အတန္းကိုဆံုးျဖတ္ႏိုင္ေပသည္။ အလားတူ လူတစ္ဦးခ်င္းစီတြင္လည္း ရာထူးအဆင့္အတန္း ႀကီးျခင္း၊ နိမ့္ျခင္း ဆိုသည့္သတ္မွတ္ခ်က္ တစ္ခုတည္းေပၚတြင္႐ႈျမင္ၿပီး ကြၽမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္မႈ အဆင့္ကိုမသတ္မွတ္ႏိုင္ေခ်။ စဥ္ဆက္မျပတ္ေလ့လာသင္ယူမႈရွိေသာသူသာလွ်င္ ကြၽမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္မႈရွိႏိုင္ ေပသည္။ ထိုအခ်က္သည္ မည္သူမွ် ျငင္းဆို၍မရေသာပကတိအရွိတရားပင္ျဖစ္သည္။

စဥ္ဆက္မျပတ္ေလ့လာသင္ယူမႈႏွင့္ပတ္သက္၍ အစိုးရ႐ံုးဌာနမ်ားႏွင့္ ကုမၸဏီအခ်ိဳ႕တြင္ ေတြ႔ရွိရေသာ ကြၽမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္မႈမရွိသည့္ အခ်ိဳ႕ေသာဝန္ထမ္းမ်ားအေၾကာင္းကိုတင္ျပသြားလိုပါသည္။ စာေရးသူ၏ ဝန္ထမ္း လုပ္သက္ကာလ တစ္ေလွ်ာက္တြင္ ေရေပၚဆီအရာထမ္း(Elite)ေျမာက္ျမားစြာကို စိတ္မခ်မ္းေျမ့ဖြယ္ရာ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရပါသည္။ ထို၀န္ထမ္းမ်ားသည္ စဥ္ဆက္မျပတ္ ေလ့လာသင္ယူမႈမရွိသည့္အျပင္ ကြၽမ္းက်င္ ပိုင္ႏိုင္မႈရွိေသာ အမႈထမ္းမ်ားမွ ႀကိဳးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္စြာ တင္ျပသည့္အခ်က္အလက္မ်ားကိုပင္ အေလးတယူ မွတ္သားနားေထာင္သည့္ အေလ့အထလည္းမရွိၾကေခ်။ လုပ္ငန္းစိတ္ပါ၀င္စားမႈမရွိၾကသည့္ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ မိုးက်ေရႊကိုမ်ားသည္ ရာထူး အဆင့္အတန္း ႀကီးႀကီးမားမားရယူထားေသာ္လည္း မိမိဌာန၊ လုပ္ငန္းသေဘာ သဘာဝကိုပင္ ထဲထဲဝင္ဝင္ မသိရွိၾကေခ်။ သိေအာင္လည္း ေလ့လာလိုစိတ္မရွိေပ။ ထိုသူမ်ားသည္ မိမိထမ္းေဆာင္ရသည့္လုပ္ငန္းအား ကြၽမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္မႈရွိေအာင္ စဥ္ဆက္မျပတ္ေလ့လာလိုစိတ္မရွိၾကေခ်။ ထို႔အျပင္ ကြၽမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္မႈရွိေသာ လက္ေအာက္ ဝန္ထမ္းမ်ား၏တင္ျပခ်က္မ်ားကို အေလးတယူမွတ္သား နားေထာင္ႏိုင္မႈ ဓာတ္ခံကလည္းပါမလာၾကေပ။ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ တိုင္းျပည္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈေနာက္က်ရျခင္း အေၾကာင္းတရားမ်ားအနက္ အဓိက က်ေသာ တာဝန္ရွိသူမ်ားပင္ျဖစ္သည္။

သို႔ရာတြင္ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ဌာနသို႔အႀကီးအကဲမ်ားေျပာင္းေရႊ႕ေရာက္ရွိလာပါက ၎တို႔၏ မရွိေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္စြမ္းေဆာင္ရည္ကို ထုတ္ေဖာ္ျပသလိုၾကသည္။ လူႀကီးအထင္ႀကီးမႈရရွိေစရန္ျဖစ္သည္။ ထိုသူမ်ား၏လုပ္ရပ္သည္ ဥေဒါင္းကသလိုပင္ ေရွ႕မ်က္ႏွာစာတြင္ လွခ်င္တိုင္း လွေနေသာ္လည္း ေနာက္က ဖင္ေဟာင္းေလာင္းျဖစ္ေနပါသည္။ စိတ္ပ်က္စရာလုပ္ရပ္ပင္ျဖစ္သည္။ ဝမ္းစာျပည့္ေသာ အႀကီးအကဲမ်ားသည္ ထိုသူမ်ား၏ အနားျပာလုပ္ရပ္ကို သံုးသပ္အကဲျဖတ္ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ “ခ်ိဳကုပ္ရွိရာခ်ိဳေထာင္မလာ“၊ “ဒီပုပ္ထဲကပဲဒီပဲ“ ဆိုေသာ သူမ်ားသာဆိုလွ်င္ “ဘုန္းႀကီး႐ူးနဲ႔ ေလွလူး“ ဆိုသလိုလိုက္ဖက္ညီေနမည္ျဖစ္သည္။ ထိုဌာနအတြက္ ရင္ေလးစရာပင္ျဖစ္သည္။ ဌာနတြင္း ဝန္ထမ္းမ်ားသည္ ဆန္ေကာထဲကဆီးသီး လိုပင္ မူးေနာက္ေနေအာင္အလွိမ့္ခံရမည္သာျဖစ္သည္။

ထို႔အျပင္ဌာနအႀကီးအကဲ၏ အျဖဴေရာင္သက္သက္စိတ္ထားကိုလည္း ထိုေရေပၚဆီမ်ားက အေရာင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးခ်ယ္မႈန္းလိုၾကသည္။ ပန္းခ်ီဆရာပင္႐ႈံးေလာက္ပါေပသည္။ ထိုေရေပၚဆီမိုးက်ေရႊကိုမ်ားသည္ ဌာနသို႔ အသစ္ေျပာင္းေရႊ႕ေရာက္ရွိလာသည့္ အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ ဌာနတြင္းဝန္ထမ္းမ်ားအၾကား မိတ္ဆက္ပြဲႏွင့္ လုပ္ငန္း ညွိႏႈိင္းအစည္းအေဝးမ်ားျပဳလုပ္ပါက ေအာက္ေျခဝန္ထမ္းမ်ားျပဳစုေပးထားသည့္ အခ်က္အလက္မ်ားျဖင့္ လူႀကီး အထင္ႀကီးေအာင္ “ပါရာဖတ္“ လုပ္တတ္ၾကသည္။ ထိုသူမ်ား၏ စြမ္းစြမ္းတမံလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားသည္ တစ္ေထာင့္တစ္ညပံုျပင္ထက္ပင္ရွည္လ်ားသျဖင့္ ဂရင္းနစ္စံခ်ိန္ဝင္ေလာက္ပါေပသည္။

သို႔ရာတြင္ ဌာနတြင္း ဝန္ထမ္းမ်ားသည္ ထိုသူမ်ားအေၾကာင္း အူမေခ်းခါး၊အစအဆံုးသိထားၾကသျဖင့္ ထိုသူ၏ဟန္ျပလုပ္ရပ္အေပၚ ႏွာေခါင္း႐ႈံ႕တတ္ၾကပါသည္။ တိုင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ိဳးအတြက္ စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းသည့္ လုပ္ရပ္ပင္ျဖစ္သည္။ ထိုသူမ်ားသည္ မိမိတင္ျပသည့္အခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ လုပ္ငန္းသေဘာသဘာဝကို ထဲထဲဝင္ဝင္မသိရွိဘဲ သိဟန္၊ တတ္ဟန္ေဆာင္ကာ မ်က္ႏွာေျပာင္တိုင္လုပ္ေဆာင္ၾကသူမ်ားသာျဖစ္ၾကသည္။ ထိုဝန္ထမ္းမ်ားသည္ တိုင္းျပည္အတြက္ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုး ဆန္ကုန္ေျမေလးမ်ားပင္ျဖစ္သည္။ တာဝန္ရွိသူမ်ားက စိစစ္ေဖာ္ထုတ္ၿပီး ဆုေပး၊ ဒဏ္ေပးျပဳလုပ္သင့္ပါသည္။

ဝန္ထမ္းတစ္ဦးသည္ မိမိထမ္းေဆာင္ရသည့္တာဝန္ကို အမွားနည္းနည္းျဖင့္ ကြၽမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္စြာ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ရန္သည္ စဥ္ဆက္မျပတ္ေလ့လာသင့္ယူေနရန္လိုအပ္ပါသည္။
**—–***—
သင္ခန္းစာ ၁၀ ခု
by Min Khaung | posted in: HRM | 1
Life of Pi ရုပ္ရွင္ကို မၾကာေသးခင္ကပဲ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္နဲ႕အတူ ၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း စာေရးဆရာ Yann Martel ရဲ႕ Life of Pi ၀တၳဳကို ဖတ္ၿပီးကာစ။ ဒီစာအုပ္ဟာ ခုိင္ၿမဲတဲ့ ယုံၾကည္မွဳေတြနဲ႕ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အႏၱရာယ္ေတြၾကားက အသက္ဆက္ လြတ္ေျမာက္ခဲ့တဲ့ အံ့ၾသဖြယ္ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ပါ။ စာေပဆုိင္ရာ ဆုေတြ ရရွိခဲ့တဲ့အျပင္ ရုပ္ရွင္ရိုက္ေတာ့လည္း ေအာ္စကာဆု ရခဲ့ပါတယ္။ Life of Pi ဟာ လက္ရာေျမာက္တဲ့ ဖန္တီးခ်က္ေတြနဲ႕ သင့္ရဲ႕ အာရုံကို ထူးထူးျခားျခား ဖမ္းစားႏုိင္တဲ့အျပင္ ဒီဇာတ္ကားမွာ ဘ၀အတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ သင္ခန္းစာေတြလည္း ရွိပါတယ္။
၁။ အာရုံစူးစိုက္ပါ
ဒီစကားကို ပိုင္ရဲ႕ ဖခင္က ညစာ ထမင္းစား၀ုိင္းမွာ ပိုင္ကို ေျပာခဲ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ပိုင္က မတူညီတဲ့ ဘာသာတရားေတြကို အရမ္းစူးစမ္းခ်င္ေနၿပီး အဲဒီဘာသာအားလုံးကို တစ္ၿပိဳင္တည္း ကိုးကြယ္ခ်င္ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါပဲ။ မတူညီတဲ့လမ္းေၾကာင္းေတြကို တစ္ၿပိဳင္တည္းသြားဖို႕ဆိုတာ ခက္ခဲပါတယ္။ အဲဒီလမ္းေၾကာင္းအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ကြဲျပားဆန္႕က်င္ေနတတ္တယ္၊ ရွဳပ္ေထြးမွဳေတြကို ျဖစ္ေစတတ္ၿပီး အာရုံစူးစိုက္ဖို႕ ခက္ခဲေစတတ္တယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ အေရးပါလွတဲ့ စြမ္းအင္ေတြကို ျဖဳန္းတီးပစ္သလို ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။
၂။ ဘ၀ဆိုတာ စြန္႕စားခန္းပါ
က်ေနာ္တို႕ ကေလးတုန္းက ရွိခဲ့တဲ့ စြန္႕စားလိုစိတ္ေတြဟာ ႀကီးလာတဲ့အခါ ေပ်ာက္ဆုံးသြားၾကပါတယ္။ စူးစမ္း စြန္႕စားလိုစိတ္ဟာ သင့္ကို ငယ္ရြယ္သြားသလို ခံစားရေစႏုိင္ပါတယ္။
၃။ သက္ေသာင့္သက္သာဇုန္က ခုန္ထြက္
က်ေနာ္တို႕ဟာ သက္ေသာင့္သက္သာဇုန္ (comfort zone) မွာ ထုိင္ေနလိုၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႕ဟာ စမ္းသပ္ၾကရမယ္၊ က်ေနာ္တို႕ကိုယ္က်ေနာ္တို႕ ရွာေတြ႕ဖို႕အတြက္ ဒီ သက္ေသာင့္သက္သာဇုန္ကေန ေက်ာ္လြန္ၿပီး သြားၾကရမယ္။ ဒါက သင့္ကို ခၽြန္ျမေစတယ္၊ သင့္လမ္းခရီးမွာ ေတြ႕လာတဲ့ အခြင့္အလမ္းတုိင္းကိုလည္း ဆုပ္ကိုင္ႏုိင္ေစတယ္။
၄။ က်ေနာ္တို႕အားလုံးမွာ တူညီတဲ့ရည္မွန္းခ်က္တစ္ခုရွိၾကတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အခက္အခဲေတြကေန ရွင္သန္ႏုိင္ဖို႕ပါပဲ
သက္ရွိအရာတုိ္င္းဟာ ဆက္လက္ အသက္ရွင္ႏုိင္ဖို႕ စဥ္ဆက္မျပတ္ ရုန္းကန္ေနၾကရပါတယ္။ ဒါကပဲ က်ေနာ္တို႕ကို ႏိုးၾကားေစတယ္၊ ရွင္သန္ျခင္းရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို ပိုၿပီး နားလည္လာေစတယ္။
၅။ ဘ၀ဆိုတာ စိတ္ႀကိဳက္ပုံေဖာ္ႏုိင္တဲ့အရာ
က်ေနာ္တို႕ဟာ တူညီတဲ့အရာေတြကို ေတြ႕ႀကံဳတတ္ၾကေပမယ့္ က်ေနာ္တို႕ နားလည္အတုိင္း၊ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ ဘ၀အေတြ႕အႀကံဳေတြအတုိင္းသာ အဲဒီအရာေတြကို တုန္႕ျပန္တတ္ၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႕ထံ ျဖစ္လာတဲ့အေျခအေနတုိင္းကို ဘယ္လိုတုန္႕ျပန္မလဲဆိုတာ က်ေနာ္တို႕ ဆုံးျဖတ္ႏုိင္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္ အေျခအေနရဲ႕ သားေကာင္အျဖစ္ အရွံဳးေပးလုိက္ႏုိင္တယ္။
၆။ ခြန္အားဆိုတာ အတြင္းက လာတာ
အခက္အခဲအခ်ိန္တုိင္းမွာ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ ကို္ယ္တြင္းကလာတဲ့ ခြန္အားက က်ေနာ္တို႕ကို ေရွ႕ဆက္သြားႏုိင္ေစတယ္။ ဒီထက္ပိုတဲ့ စြမ္းအားမရွိပါဘူး။ ဇာတ္ကားထဲမွာ ပိုင္က ဘုရားသခင္ကို သူ႕ကို ဘာေၾကာင့္ ဒီဒုကၡေတြ ႀကံဳေတြ႕ေစရတာလဲလုိ႕ ေမးတယ္။ သူဟာ ဒီအရာေတြကို ျဖစ္သလိုႀကံဳေတြ႕လာတဲ့ ကိစၥေတြလို႕ မမွတ္ယူဘဲ သူ႕ကို စမ္းသပ္ေနတဲ့ အေျခအေနတစ္ခုလို႕ မွတ္ယူတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႕ရဲ႕ကိုယ္တြင္းကေန ခြန္အားကို ရွာေဖြၿပီး လူသားတစ္ေယာက္အျဖစ္ ရွင္သန္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ သင့္မွာ သင္သိထားတာထက္ပိုတဲ့ သတၱိေတြ ရွိတယ္။
၇။ ၾကက္ဥေတြအားလုံးကို ျခင္းတစ္ျခင္းထဲမွာပဲ ထည့္မထားနဲ႕
ရစ္ခ်က္ပါကာ ဆိုတဲ့ က်ားရဲ႕ရန္ကေန သူ႕အစာေတြကို ကာကြယ္ႏုိင္ဖို႕ ပိုင္က ရွိသမွ် စားစရာအားလုံးကို သူ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ေဖာင္ကေလးမွာ ခ်ည္ေႏွာင္ထားတယ္။ အဲဒီက်ားကလြဲလုိ႕ တျခားဘာအႏၱရာယ္ကိုမွ ပုိင္ သတိမထားမိခဲ့ဘူး။ တစ္ညေတာ့ ေ၀လငါးႀကီးတစ္ေကာင္ေပၚလာၿပီး ေလွကို ေမွာက္ေအာင္ လုပ္လုိက္တဲ့အခါ ပိုင္မွာ ရွိသမွ် စားစရာေတြအားလုံး ကုန္သြားေတာ့တယ္။ ပိုင္ စိတ္ဓာတ္က်ၿပီး က်န္ခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို႕မွာ နည္းနည္းပဲရွိတဲ့အခါ ဒီထက္ပိုၿပီး မရွာေဖြခင္မွာ ရွိတဲ့နည္းနည္းကို ကာကြယ္္ဖို႕ ႀကိဳးစားၾကရပါမယ္။ သင့္မွာရွိသမွ်ကို တစ္ေနရာတည္းမွာ ထားတဲ့အခါ ဒါမွမဟုတ္ သင့္ယုံၾကည္မွဳအားလုံးကို အေတြးအျမင္တစ္ခုတည္းမွာပဲ တည္ေဆာက္ထားတဲ့အခါ၊ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အႏၱရာယ္ေတြ ျဖစ္လာခဲ့ရင္ သင့္မွာ ဘာမွ က်န္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
၈။ အစီအစဥ္တစ္ခု အၿမဲရွိပါ
ေန႕စဥ္မွတ္တမ္းစာအုပ္ ထားပါ။ပိုင္ဟာ ပင္လယ္ထဲမွာ အစားအေသာက္နည္းနည္းရယ္ ငတ္မြတ္ေနတဲ့ က်ားတစ္ေကာင္ရယ္နဲ႕အတူ က်န္ခဲ့တဲ့အခါ သူ႕မွာ အသက္ဆက္ လြတ္ေျမာက္ဖို႕ အစီအစဥ္ plan တစ္ခု ရွိရပါေတာ့မယ္။ ကံေကာင္းစြာပဲ သူ စားစရာနည္းနည္းနဲ႕ စာအုပ္တစ္အုပ္ ရခဲ့တယ္။ ျဖစ္ရပ္ေတြကို မွတ္ထားဖို႕ အေရးႀကီးပါတယ္။ သင္ လုိအပ္တဲ့အခါ ျပန္ၾကည့္ႏုိင္တယ္။ က်ေနာ္တို႕ဟာ မွတ္ဥာဏ္ကိုပဲ အားကိုးမေနႏုိင္ပါဘူး။ ေန႕စဥ္မွတ္တမ္းစာအုပ္တစ္အုပ္ ထားျခင္းအားျဖင့္ သင္ျပဳလုပ္သမွ်အရာေတြ၊ သင္အဲဒါေတြကို ဘာေၾကာင့္ျပဳလုပ္သလဲဆိုတာေတြကို အၿမဲတမ္း ဆန္းစစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဆာဆာနဲ႕ အမ်ားႀကီး စားမပစ္ခဲ့ဘဲ အစီအစဥ္နဲ႕ စားခဲ့တဲ့အတြက္လည္း ပိုင္ရဲ႕ အစားအစာေတြဟာ ပိုၿပီး ၾကာ

Win’s wisdom series

စာဖတ္သူမ်ား ရဲ႕ အႀကံျပဳခ်က္ကုိဖိတ္ေခၚ ႀကိဳဆုိလ်က္ပါ

ပညာတတ္ က ဝိနည္းေရွာင္တတ္

ပညာရွိ က  ပညာရွိနည္းနဲ႔ ႏွိပ္စက္တတ္

ပညာရွင္ မွ စိတ္ခ်ရသတတ္

TMPDOODLE1455637389211
About your background in Philosphy
Interview
Eduardo Salcedo-Albarán

Eduardo Salcedo-Albarán has been called ‘the crime-fighting philosopher’ for using philosophy to make sense of organized crime. He has worked for a range of organisations including the Colombian government, Global Integrity, and Transparency International. Nick Chester asks him about using philosophy to combat corruption.

Can you start by saying a bit about your background in philosophy?

My undergraduate studies were in philosophy. My main philosophical interests are analytical philosophy, philosophy of language, philosophy of mind, and Artificial Intelligence. Since the beginning, I felt those philosophical areas offered practical options for fixing social problems. The more [the philosophers of language and mind] Russell, Wittgenstein, Ryle, Fodor, Searle and Dennett I read, the more I was convinced that several social problems could be avoided or fixed through clarity in our language and our thinking processes. I saw this as a therapeutic option while living in the chaotic, violent and corrupt environment of Bogota, Colombia. Unfortunately, people think that philosophy is unpractical, which is a shame, because there is nothing more practical and powerful than interpreting the world in a clear way without dogmas.

I’m basically a philosopher trying to understand the world through empirical observation, which is what scientists do. I cannot really tell the difference between my philosophical and my scientific mind.

How can philosophy be used to fight corruption?

Eduardo Salcedo-Albarán
Photo © David Sastre 2016
It’s easy to understand that we share a limited amount of natural and public resources, and that we are psychologically connected with other humans. As Homo sapiens, our brains are all similar, so we share the same epistemological universe – we all know about it in the same way – and therefore we are connected. We almost automatically simulate and feel others’ feelings. Therefore, it makes sense to constantly improve the happiness and quality of life of people around us, seeking the equilibrium between our and their happiness. Confronting corruption and crime is a about pursuing that equilibrium.

Given the inherent desire that people have to act according to their personal biases, do you think there’s any such thing as a truly non-corrupt society?

No, there is no such thing, because breaking rules is inherent to our species – which is not entirely negative, since rule-breaking is the genesis of positive creativity and change. As humans, we don’t live in mental stasis, but constantly seek change. Unfortunately, negative social effects happen when rule-breakers constantly take the path of not only breaking paradigms and traditions, but also breaking basic laws.

Saint Augustine argued that corruption means a deprivation of something originally good has occurred. Do you think this concept can be applied to the corruption of legal and institutional systems, or do you think the evil created there is more than the removal of original goodness from those systems?

Unfortunately, most institutions are designed as metaphysical entelechies – as abstract good ideas about how society should behave. However, when those institutions are then created, the rule-breaking characteristic of the human mind quickly inserts corruption.

Judicial and legal systems are obviously designed to deal with crime; but the influence of corruption and crime is often omitted when other economic and social institutions are designed. For instance, it is generally accepted that decentralized institutions are good for democracy. However, in some countries, criminal groups use decentralized institutions. Narco-paramilitary groups ended up managing the health system in Colombian municipalities at the beginning of this century, and drug trafficking networks use municipal police bodies across Mexico.

The process of designing perfect institutions that are later corrupted in practice is partially the result of assuming that human

testing

Believe it or not and Thinking
Recently ,oneday, I got an article by searching internet web site, philosophy and Thinking.

The article is as follwing –

You are perfect Buddha Mind
Natural Mind
Zen, Seung Sahn, Interview

BOOM! An Interview with Zen Master Seung Sahn
In Chan and Zen on September 18, 2009 at 11:08 pm

Zen Master Seung Sahn

Tricycle: You grew up in a Protestant family in Korea. I’m curious to know what made the Buddhist teachings so attractive to you.

Seung Sahn: When North and South åKorea separated, society became complicated. Everyone fighting. So I went to the mountains to study Confucianism. Then one day a monk asked me, “What are you doing?”

“I’m studying Chinese philosophy,” I say.

“Chinese philosophy?” he said. “You don’t understand Korean philosophy! You should study Korean philosophy.”

So I studied Korean philosophy. Then one day a Zen monk appeared and asked me, “What are you doing?”

I say, “I’m studying Korean philosophy.”

“You don’t understand ‘you’. Who are you?”

“I don’t know,” I said.

“You must get rid of understanding and attain your true self,” he told me. It was like meeting Socrates. So I became a monk and started practicing meditation.

Like meeting Socrates?
Yeah. Socrates said, “Understand your true self.” Very good teaching!

When you first came to Providence you tried to integrate Korean-Americans with Anglo-Americans, but it didn’t work.
No! Korean and American practicing together is impossible. [Laughter]

Why?
Korean people understand too much Buddhism. So clearing mind is very difficult. American students have no idea what Buddhism is, so—Boom! They get it. Very easy! Americans make good students. Koreans too much thinking, which makes practice very difficult. They already understand so much Buddhism, they have a big problem.

You made popular in this country the expression “don’t-know mind.” Could you say what that is?
Human beings understand too much. But what they understand is just somebody’s opinion. Like a dog barking. American dog say, “Woof, woof.” Korean dog say, “Mung, mung.” Polish dog say, “How, how.” So which dog barking is correct? That is human beings’ barking, not“dog”barking. If dog and you become one hundred percent one, then you know sound of barking. This is Zen teaching. Boom! Become one.

But when you live in a Zen community, so many obstacles to “don’t-know mind” are generated by the community itself. Most of us want what Trungpa Rinpoche used to call the “babysitter in the sky”—that need and desire to depend on some other authority outside of oneself. Are we just doomed to live within the suffering that the institution causes?
When students first come to the Zen Center, they’re like babies. Babies don’t understand how to eat, how to walk or talk. But slowly, slowly they grow up. At two years they walk. At three comes speech. After three, memory. That is growing up. At twenty, maybe twenty-five, then get a job, become independent.

Our practice is the same. At first a teacher is necessary. Then when you grow up, a teacher is not necessary. Kick the teacher out.

Do you have students for whom you are not necessary?
Yeah. Some become Zen masters. They find their own way.

And yet you have a reputation for being very strict with what goes on in your centers. And that you want the same form at all your different Zen centers.
I just understand Korean style. That’s all. First, Buddhism appeared in India, so Indian style developed. Then China, so Chinese style appeared. From China it went to Korea, so Korean style developed. Now I transmit Korean style to American students. After a while, American style appears. When that happens, kick out the Korean style, ok. But it takes time for American style to appear.

Do you think that there will be a time when your students will do the chanting in English?
In the future, maybe. When I first came here I thought to change it to English. But then I went to Poland. Can’t use English chants there. And Germa

Hello world!

Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start blogging!

N.Y. / Region
An evening session at MNDFL, a Manhattan meditation studio that opened in November.
NICOLE BENGIVENO / THE NEW YORK TIMES
No Texts, Please, We’re Meditating
Increasing numbers of harried New Yorkers are gathering to close their eyes and just breathe.

By CAREN OSTEN GERSZBERG
MARCH 18, 2016
When a photo of a wall covered in lush green foliage showed up on Grace Clarke’s Instagram feed, she felt an immediate urge to track it down. Stressed out and headed to a meeting at Madewell, where she works as a social media copy editor, Ms. Clarke saw that the wall’s location was on East Eighth Street in Manhattan at a meditation studio called MNDFL, which opened in November.

The next morning, Ms. Clarke, 29, went to the studio and spent 30 minutes in a meditation class led by Lodro Rinzler, one of MNDFL’s founders.

Since that session last December, Ms. Clarke has attended classes nearly every other day, often early in the morning, before work. “Having a place with a stripped-down aesthetic and a menu of classes makes it feel very approachable and promotes a sense of calm amid the craziness,” she said. “It’s a time-efficient way to quiet my mind so I can think more thoughtfully in life and work.”

Stretching at MNDFL.
NICOLE BENGIVENO / THE NEW YORK TIMES