All posts by admin

How long will you be staying?

How long will you be staying , Doctor?
by Dr. Heather Kovich , USA.
Have I told you that I’m converting my garage into a workout room?” my friend asks. We are roaming the compound, our eyes fixed on the enormous, changing sky, oblivious to the tumbleweeds and empty plastic bottles skittering across our path.

“I’m hiring one of the maintenance guys to put down laminate floors. They’re even installing a window.”

The sun, down behind the Carrizo Mountains, streaks the sky in a saffron finale. Our dogs chase a curious prairie dog back into its den.

My mind turns over the implications of my friend’s home-renovation project, and I am filled with happy relief. We circle the hospital and return to our street. I can’t voice my feeling — she’d be disappointed that I’d doubted her commitment. Instead, I say, “That’s a lot of money to put into the hospital’s house, but it sounds awesome. I can’t wait to see it.”

This tension defines our lives as rural primary care physicians. Our patients put it the most bluntly: “And how long will you be staying, doctor?”

Over the past decade, efforts to increase access to health care in the United States have focused on insurance coverage. Meanwhile, a shortage of physicians is still the limiting factor in rural communities. Twenty percent of the U.S. population is rural, but only 11% of physicians practice in rural settings,1 even though residents of rural areas are older and have worse health indicators than their urban counterparts.2 Programs like the National Health Service Corps and state loan-repayment arrangements lure physicians to rural settings, but these physicians churn like lottery balls in a drum.3 The winning combination is a good doc who stays.

My patients asked me The Question at every visit for several years, and it irritated me every time. I would paste on a smile and answer with some version of “I’m not sure,” dodging the follow-up inquiries about what my husband does and whether he likes the area. Their questions implied what the Dartmouth Atlas made explicit: physician supply is driven by where physicians want to live,4 not by the health needs of the community. If we like it, maybe we’ll stay.

Before moving to rural New Mexico, I had been itinerant. Medical school on the East Coast. Residency on the West Coast. Locums abroad. So I expected to stay for 2 or 3 years — a tenure that seemed respectable to me. It was not the answer my patients wanted. I rationalized my defensiveness. Why did turnover matter if the care was good? My colleagues in big cities changed jobs after a few years, too.

As I started my practice, the patients seemed complicated: diabetes, rheumatoid arthritis, cirrhosis, often all three. I was grateful they’d had a series of very good doctors. Their problems had been worked up, and the plans were clear. They’d had their cancer screenings. When it was indicated, they were on aspirin and statins. Hardly any were on long-term opiates.

In my first month I diagnosed a patient with hyperthyroidism. “Where’s the nearest endocrinologist?” I asked a veteran internist.

She was puzzled. “Why would you refer? Can’t you order the ablation?”

I learned to adjust my care to the geography. Some of my patients live hours from our hospital, on dirt roads become impassable in thunderstorms or snow. The nearest tertiary care hospital is another 3 hours away. We don’t refer often. If my patients do need a specialist, they go for a visit or two — I can always e-mail the rheumatologist or cardiologist if I have a question about adjusting their treatment.

I appreciate the continuity. I see my patients in our hospital and back again in clinic. I don’t need to request stacks of records from when they were septic, with diabetic ketoacidosis. I was in the ICU with them, ordering their antibiotics and insulin drip, explaining their condition to family members who are also my patients.

Caring for entire families helps me understand my community. I know that a patient is stressed because her son struggles with alcoholism: I’ve admitted him several ti — to be continued.
I’ve admitted him several times with pancreatitis. I know another patient can’t focus on her diabetes because she is still grieving her mother’s death: for years she wheeled her mother into my clinic for monthly appointments. When a teenager returns from a first year at college and asks for birth control, I remember her mother crying in my office months earlier, overwhelmed with pride and worry at having her first baby move so far away.

The patients weary of explaining all this — their tragedies, triumphs, and transformations — to a new face every few years, no matter how bright or kind that new face is. Seven years in, I understand why my patients would be disappointed if I left. As their doctor, I would be, too.

I’ve seen plenty of doctors cycle through. Smart, sincere, and hardworking, they came for a year or two or four — to pay back loans, to gain experience before fellowship, to have an adventure before settling down. Their service is no small thing: we depend on them. When I see Dr. C.’s copperplate handwriting in patient charts, I remember her warmth and meticulousness. When I use the clinic ultrasound, I see the reams of forms Dr. W. used to justify its purchase. I wistfully think of Drs. B. and D., a married couple of fun, razor-sharp clinicians who taught me a lot about medicine and parenting over 2 years. And I have a small, dusty bottle of sweet-tea–flavored vodka on my shelf from Dr. H. He left 6 years ago and gave it to someone else, who left and passed it along to me. Although the vodka is not to my taste, I like the reminder of Dr. H. He still recruits for us, sending us residents from his academic post.

Like my patients, I weary of explaining my history to new colleagues year after year. Also like my patients, I am immensely grateful for the physicians who have been here longer than I. We doctors are a close group. We rent housing from the hospital on its adjacent compound. We gather for potlucks and barbecues. Our children play together. I have knocked on a neighbor’s door at 10 p.m. to borrow a cup of sugar.

So, like my patients, I tire of saying goodbye. When doctors leave a remote practice, they go far away. Getting together with them involves airlines, time zones, and unsettled feelings. There is guilt for the person who left, insecurity for the one left behind. I feel it acutely: Are they really happier somewhere else? Should I leave too? It sounds nice to live in a neighborhood with Trader Joe’s, high-speed Internet, and baby-sitting grandparents.

Now, before I make friends, I gauge how long someone will stay. I learned this move from my patients, though I’m not yet as blunt. I remember how much “How long will be you staying?” irritated me. Instead, I observe: Do they plant a garden, spruce up the hospital’s house, adopt a stray dog? I hesitate to pull up a chair unless they’re going to lay down some laminate floors and stay awhile.

Patients still ask me The Question at least twice a day. “You’re not leaving soon, are you?” My smile comes naturally. I feel valued. I tell them honestly, I have no plan. I don’t tell them that I’m undecided about buying a new dining-room table. Mine is falling apart, but I’m torn between buying a nice one that fits this space and getting a cheap one. If I move, I might want something different in a new house.

I talk it over with my friend as we walk our dogs in the evening. Her eyes widen slightly, but she hesitates only for a second. “Buy a nice one for this space,” she says.

Disclosure forms provided by the author are available at


From the Northern Navajo Medical Center, Shiprock, NM.

Health and Knowledge

Water intake for empty stomarch
Is popular in Japan to drink water immediately after waking up every morning. Furthermore, scientific tests have proven its value. 

Apparently, for old and serious diseases, as well as modern illnesses, the water treatment had been found successful by a Japanese medical society as a 100% cure for the following diseases:

Headache, body ache, heart system, arthritis, fast heart beat, epilepsy, excess fatness, bronchitis asthma, TB, meningitis, kidney and urine diseases, vomiting, gastritis, diarrhea, piles, diabetes, constipation, all eye diseases, womb, cancer and menstrual disorders, ear nose and throat diseases

သတိ ဥာဏ္ ဝိရိယ
credict : U Win Thein
င္ငံသားတို႔အတြက္ ဘဝႏွင့္ ဉာဏ္၊ ဝီရိယ ***
✔ ဤဘဝတြင္ ေသာကမ်ားေၾကာင့္ ေခတၱခဏကေလးမွ်ပင္ ရပ္၍ ေငးစိုက္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ အခ်ိန္မရလွ်င္ ဤဘဝသည္ကား ဘာအဓိပၸါယ္ ရွိေတာ့မည္နည္း။
(What is the life, if full of care, we have no time to stand stare?)
✔ ဘဝတြင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ မရွိခဲ့ပါကလည္း သင့္စိတ္တို႔သည္ ဟိုမွသည္မွ ေမ်ာခ်င္ရာ ေမ်ာေနေသာ ပဲ့မပါသည့္ ေလွႏွင့္သာ တူေပလိမ့္မည္။
(Without a purpose in life, your mind is like a ship without rudder, drifting hither and thither.)
✔ ဘဝဆိုတာ လႈပ္ရွား႐ုန္းကန္ ႀကိဳးစားေနျခင္းပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ငါးလိုခ်င္ေသာသူသည္ ေရစိုဒဏ္ကိုေတာ့ ခံရမွာျဖစ္ပါတယ္။
(Life is nothing but a struggle. Who wants fish must put up with a wetting.)
✔ အသက္ရွင္စဥ္ ဘဝမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာ အၿမဲရွိပါတယ္။ (While there is life there is hope.) ဒီေနရာမွာ ဘဝႏွင့္ဆႏၵ (Life and Desire) အေၾကာင္းကို အနည္းငယ္ ရွင္းလင္းတင္ျပလိုပါတယ္။ လူတိုင္းမွာ ဘဝႏွင့္ဆႏၵ တစ္ထပ္တည္းက်ဖို႔ကေတာ့ အေတာ့္ကို ရွားပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဦးစြာပထမ ဆႏၵမရွိဘဲနဲ႔ေတာ့ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ဘဝ၊ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ဘဝကို ဘယ္ေတာ့မွ ေရာက္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဦးစြာပထမ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵ ရွိရပါမယ္။ ဒါမွလည္း ျဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵအရ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈဆိုတာ တစ္ပါတည္း ျဖစ္ေပၚလာပါလိမ့္မယ္။ ဆႏၵရဲ႕ ေစ့ေဆာ္မႈေၾကာင့္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကၿပီး ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈေၾကာင့္ ကိုယ္လိုခ်င္၊ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ဘဝကို အနီးစပ္ဆံုး ေရာက္ၾကရပါတယ္။ ဘဝႏွင့္ဆႏၵ တစ္ထပ္တည္း မက်တာေတာင္မွ ကြာဟခ်က္ အနည္းဆံုးဘဝကို ပိုင္ဆိုင္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
✔ တစ္ခါတစ္ရံ ကၽြႏု္ပ္တို႔ေနထိုင္ရာ ေလာကႀကီးကလည္း ႐ႈပ္ေထြးလွပါတယ္။ အသိရလည္း ခက္လွပါတယ္။ ျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုပဲလုပ္လုပ္ ျဖစ္မလာပါဘူးဟူ၍ ညည္းညဴတတ္ၾကသည္ မ်ားကိုလည္း ၾကားရတတ္ပါတယ္။ အညစ္အေၾကးတရား (၉) ပါး ေပစြန္းေနက ဤေလာကႀကီးသည္ ႐ႈပ္ေထြးေနမည္သာ၊ အသိရခက္ေနမည္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်က္ထြက္ျခင္း၊ ေက်းဇူးမသိတတ္ျခင္း၊ ျငဴစူမနာလိုျခင္း၊ သဝန္တိုျခင္း၊ လွည့္ပတ္ျဖားေယာင္းျခင္း၊ စဥ္းလဲေကာက္က်စ္ျခင္း၊ လိမ္ညာေျပာဆိုျခင္း၊ မတရားလိုခ်င္ျခင္း၊ မွားေသာအယူရွိျခင္း ဆိုတဲ့ လူတို႔၏ အညစ္အေၾကးတရား (၉) ပါးကို သန္႔စင္ေဆးေၾကာပစ္ျခင္းျဖင့္ ေလာက၏ အ႐ႈပ္အေထြးမ်ား၊ အသိရခက္မႈမ်ား၊ အခက္အခဲမ်ားကို ဖယ္ရွားပစ္ႏုိင္ပါတယ္။
✔ ထိုမွတဖန္ လူနတ္ခ်စ္ရာ အင္ (၈) ျဖာ ျဖစ္တဲ့ ခ်စ္ဖြယ္သာယာ ႏူးညံ့စြာေျပာျခင္း၊ ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲျခင္း၊ သူ႕အက်ိဳးစီးပြားကို လိုလားျခင္း၊ ေနာက္ကြယ္၌ သူ႕အတင္းစကား မေျပာျခင္း၊ ကုန္းမေခ်ာျခင္း၊ ေလာကဝတ္ျပဳ ေဖာ္ေရြျခင္း၊ အက်င့္သီလရွိျခင္း၊ ပညာရွိျခင္း၊ အမ်က္မရွိျခင္း စသည္တုိ႔ကို က်င့္ႀကံျခင္းအားျဖင့္ ေလာကသည္ ပကတိ ရွင္းသန္႔၍ အေျခအေနေကာင္းမ်ား ေပၚလာမည္မွာ အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ အေျခအေနေကာင္းမ်ား ရရွိလာၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ ေအာင္ႏုိင္ျခင္းတရား (၅) ပါး လို႔ေခၚတဲ့ ေဒါသအမ်က္ထြက္ေနသူကို အမ်က္မထြက္သျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္ျခင္း၊ မေကာင္းယုတ္မာသူကို ေကာင္းသျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္ျခင္း၊ ေစးနဲဝန္တိုသူကို ေပးကမ္းျခင္းျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္ျခင္း၊ မဟုတ္မမွန္ ေဖာက္ျပန္ခၽြတ္ယြင္း သစၥာကင္းေသာသူကို မွန္ကန္ေတာ္ေျဖာင့္ျခင္းျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္ျခင္း၊ ခပ္သိမ္းေသာ အကုသလ ဓမၼပါပအမႈကို ကုသိုလ္တရားျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္ျခင္းတို႔ကို လက္ကိုင္ထားျခင္းျဖင့္ လိုရာ ထေျမာက္ေအာင္ျမင္ျခင္းသို႔ ေရာက္ရွိႏုိင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
✔ ဉာဏ္၊ ဝီရိယနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သာသနာ႔အာဇာနည္ အာဒိကမၼိက ဂုဏ္ထူးေဆာင္ တိပိဋကဓရ ဓမၼဘ႑ာဂါရိက ဘဒၵႏၱအရွင္ ဝိစိတၱသာရာဘိဝံသ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အေၾကာင္းကို ၾကည္ညိဳသဒၶါ ပြားႏုိင္ရန္အတြက္ ၫႊန္းျပလိုပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးဟာ တိပိဋကဓရ စာေမးပြဲႀကီးမွာ အာဂံုျပန္ပြဲ၊ သေဘာေရးေျဖပြဲ ႏွစ္ခုစလံုးကို ဂုဏ္ထူးႏွစ္ဆင့္စီျဖင့္ ပထမဆံုး ေအာင္ျမင္တဲ့ မေထရ္ထူးႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ ရက္ေပါင္း (၃၃) ရက္ တိုင္တုိင္ က်င္းပရတဲ့ တိပိဋကဓရ စာေမးပြဲႀကီးဟာ ကမၻာေပၚမွာ အဆင့္အတန္း အျမင့္ဆံုးနဲ႔ အခက္ဆံုးစာေမးပြဲႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးဟာ အာဂံုျပန္ပြဲႀကီးမွာ သင္႐ိုးပိဋကတ္သံုးပံု စာအုပ္ႀကီး အုပ္ေရ (၂၀)၊ စာမ်က္ႏွာေပါင္း (၈၀၂၆) မ်က္ႏွာကို အာဂံုျပန္ဆိုေတာ္မူရာမွာ အေထာက္အမ၊ အေက်ာ္အလႊား၊ အမွားလံုးဝ ကင္းလြတ္သည့္အျပင္ ရွင္းလင္းပီသ ျပတ္သားလွ၍ အလြန္သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ရာ ထူးျခားစြာ ျပန္ဆိုေတာ္မူႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးဟာ တိပိဋကဓရ စာေမးပြဲႀကီးကို ေအာင္ျမင္ေတာ္မူရာမွာ ပိဋကတ္သံုးပံုလံုးကို ပိဋကတ္တိုင္း၊ ပိဋကတ္တိုင္း၌ “ဝိသိဌ” ဂုဏ္ထူး၊ “မဟာ” ဂုဏ္ထူးတုိ႔ျဖင့္ ဂုဏ္ထူးႏွစ္ဆင့္စီ၊ ႏွစ္ဆင့္စီ ရခဲ့ပါတယ္။
✔ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးဟာ ဤကဲ့သို႔ ပရိယတၱိ ပညာေရးနယ္ပယ္၌ သူမတူေအာင္ ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္ ပုဂၢိဳလ္မြန္ႀကီး ျဖစ္လာရျခင္းမွာ ေရွးပညာပါရမီ၊ ကုသိုလ္ကံအလီလီ ေၾကာင့္ခ်ည္း မဟုတ္ပါ။ “ကံဟုမူလ၊ သမၺဳဒၶတို႔ ေဟာျပသည္မွာ အရင္းသာရွင့္၊ ဥစၥာေဘာဂ၊ ဇီဝိတိႏွင့္ သုခပြားရန္၊ ဤလူ႕ထံ၌၊ ဉာဏ္ဝီရိယ၊ ပေယာဂတည့္” ဟူေသာ မဃေဒဝလကၤာသစ္
Baby Is Born With ‘No Brain.’ 3 Years later, Doctors Are in Disbelief When They See His Scans

By Medical-Online | April 3, 2017
Giving birth is always a trying experience for everyone involved. Still, the pressure and anxiety around the event is even more intense when the health of the child is at risk. One extreme example of this was with a baby boy four years ago named Noah Wall who was born with a severe birth defect caused by hydrocephalus. As a result of the disorder, he came out of his mother’s womb with a swollen head and almost no brain. Before she gave birth, doctors warned Shelly that Noah likely wouldn’t survive long after he was born and that even if he did, his quality of life would be incredibly low. They even advised Shelly to terminate the pregnancy rather than risk having a child who would either not survive or live the rest of its life in pain.

Still, Shelly wanted to see her child into the world no matter what the risk was. She had faith that things would turn out as they should. As expected, Noah was born with 98% of his brain nonfunctional as a result of fluid damage from his hydrocephalus. But what happened next was a miracle. Despite his seemingly irreversible condition, Noah’s brain gradually started to grow itself back. Although his developmental process took longer than with a child without his health issues, he was still able to learn how to talk and at age four had a brain that was essentially the same as other children his age.

While he still faces extreme health complications as a result of spina bifida, Noah’s is a one in a million situation that will be used around the country as a teaching case. He will also be the subject of a BBC documentary about his incredible recovery called The Boy With No Brain. Stories like these remind us not to be cynical and to open our hearts and minds to the possibilities of the world. Though Shelly’s decision to follow through with her pregnancy was an enormous risk, doing so paid off immensely and resulted in an inspirational story for millions around the world—and in granting a little boy a chance at a full life.

Philosophy and Atheist

10 Reasons Atheists Do It Better

by PAUL RATNER April 19, 2016

Although the exact number is hard to pin down, an estimated 13% of the world identifies as atheist. While believing or not believing in a God is a complex personal choice, there is a growing body of evidence that points to certain benefits of being an atheist. Being a theist has its own great advantages, but here are some of the reasons being an atheist could be beneficial (not necessarily in order of importance):


Scandinavian countries tend to be the least religious countries of the Western world and yet are consistently ranked the highest in the polls that measure a happiness index. Many factors go into such ratings, like economics, life expectancy, healthcare, social safety nets, and the transparency of the government, but it’s hard not to notice a potential correlation between atheism and happiness.


Atheists tend to have higher IQs and have been shown to generally be more intelligent than religious people. Intelligent people also tend to spend more time in school, which in turn leads to greater success professionally.


This follows from the previous reason – more intelligent people tend to do better in the workplace. The same studies that have shown higher level of IQs for atheists, also equated that with getting higher-level jobs and higher pay.


These are two sides of the same coin. Atheists are not being told that they are guilty and sinful, as is the case with many religious teachings. This leads to higher self-esteem and a feeling of control over life’s events. As atheists do not expect a deity to help them solve a problem, they will address it personally and directly. The increased self-reliance can have a positive effect on their own lives, but also on the lives of others. When there’s no wheel of life, reincarnation, heaven or hell, the responsibility for made choices lies with individuals.


Atheists tend to value scientific discovery more and are less likely to stand in the way of scientific progress as has often happened for religious reasons. An atheistic society is more rational and science-oriented.


Atheists believe in science and would not stand in the way of medical treatments on religious grounds. While there have been studies that showed the mental and physical health benefits of being a believer, there have also been recent studies that showed no significant difference in the mental health of religious and non-religious people. In fact, it can be argued that having strong self-esteem and better economic status would make atheists more healthy.


Atheists do not start wars or commit acts of terrorism for religious reasons, just to prove their deity is the correct one. On the other hand, Marxist-Leninist atheism at the core of communism has certainly given atheism a bad name, but it’s not necessarily an argument that it was atheism itself that led to the repressions and killings. There were complex historical, social and economic reasons for that. Atheists tend to not kill others for the sake of atheism.


Atheists are generally skeptical and tend to look at issues from a rational, often scientific standpoint that demands proof. For an atheist, elements of reality are observable and can be tested.


Atheists tend to be very involved in social justice issues. They do not believe in some higher power or order that could have pre-ordained a human’s lot in life. Everything is of this material universe and can be improved upon.


It wouldn’t be a worthwhile list if it didn’t talk about sex. There have been studies that showed atheists having better sex lives than religious people simply due to not feeling guilty about it. Guilt about sex is certainly a strong feature of some of the world’s religions and the political discourses they generate (particularly in the US).
they generate (particularly in the US). There are also studies out that show a greater satisfaction with sex among the believers, but as it’s also not something they should really focus on and discuss (according to religious tenets), it’s hard to know where their responses are coming from.

Do these reasons mean you should abandon your faith? You make the call. But being an atheist needs not carry any negative stigma in a world still dominated by believers. Professor of psychology Benjamin Beit-Hallahmi profiled a likely atheist to be this person – “We can say that atheists show themselves to be less authoritarian and suggestible, less dogmatic, less prejudiced, more tolerant of others, law-abiding, compassionate, conscientious, and well-educated. They are of high intelligence, and many are committed to the intellectual and scholarly life.” That sounds like a pretty good person.

Michael Shermer of Sceptic Magazine explains how nonbelievers will eventually become the norm around the world.

Buddhism and their thought
Buddhism and their opinion
သမုိင္း၀င္ ဆရာတစ္ဆူၿဖစ္သည္။
ဗုဒၶသည္ တပည့္သာ၀ကတို႔အား ငုတ္လွ်ိဳးေနေသာ လူ႔စြမ္းအားမ်ားကို ေလ့က်က္တိုးပြားေစခဲ့သည္။ သီအုိရီမ်ား ယံုၾကည္ခ်က္ သက္သက္ႏွင့္ ရိုးရာအေလ့အက်င့္ၿဖင့္သာ မဟုတ္ဘဲ ကိုယ္ပိုင္အေတြ႔အၾကံဳၿဖင့္ ေဟာေဖာ္ခဲ့သည့္ ထာ၀ရခ်မ္းသာ ကို ေတြ႔ရိွရန္ အသိမဲ့သတၱ၀ါတစ္ဦးအား အေစခံသဖြယ္ သေဘာမထားဘဲ စိတ္စြမ္းအားႏွင့္အသိဥာဏ္ကို အေကာင္းဆံုး အသံုးခ်ႏိုင္ရန္ ၿပသခဲ့သည္။ ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမမ်ားသည္ ဘာသာေရး အမွတ္တံဆိပ္ ခတ္ႏွိပ္ရန္မလိုဘဲ မည္သူမဆို ေလ့က်င့္ႏိုင္သည္။

ေအာက္တြင္ ယေန႔ေခတ္သစ္ကမ ၻာမွ တတ္သိပညာရွင္မ်ားအၿဖစ္ အသိအမွတ္ၿပဳထားသည့္ ထင္ရွားေသာ ေတြးေခၚ ပညာရွင္မ်ား၊ သမုိင္းပညာရွင္မ်ား၊ စာေပပညာရွင္မ်ား၊ သိပၸံပညာရွင္မ်ား၊ စာေရးဆရာမ်ား၊ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ အဆို အမိန္႔ မ်ားကို စုစည္းေဖာ္ၿပထားသည္။ သူတို႔အဆိုအရ ဗုဒၶဘာသာသည္ လက္ေတြ႔အက်ဆံုးႏွင့္ ေၾကာင္းက်ိဳးအညီညႊတ္ဆံုးေသာ ဘာသာ တရား ၿဖစ္သည္။ တိက်ခိုင္မာသည့္ အသိပညာကို ၿဖစ္ေပၚေစႏိုင္သည္။ ေလ်ာ္ကန္စြာ က်င့္ၾကံအားထုတ္ပါက ပိုမိုေကာင္းမြန္သည့္ ၀န္ေဆာင္မႈကို အမွန္တကယ္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေပမည္။
ဤစာစုမ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ၿပသၿခင္းသည္ ဗုဒၶဘာသာ၏ သာလြန္ၿမင့္ၿမတ္မႈကို ၿပလုိရင္းမဟုတ္ဘဲ ပညာရွင္အသီးသီး၏ အဂတိကင္းေသာ အၿမင္မ်ားကို ဆင္ၿခင္သံုးသပ္ႏိုင္ရန္ ၿဖစ္သည္။

ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမ
ဗုဒၶတြင္ အားလံုးေသာ ေဟာေၿပာခ်က္မ်ား၊ တရားေသ အယူ၀ါဒမ်ားထက္ ပိုမုိၿမင့္ၿမတ္သည့္အရာ တစ္ခုရိွၿပီးၿဖစ္သည္။ ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမေတာ္သည္ လူသားထုအတြက္ တစ္သက္တာလံုး ရင္ကိုေအးၿမေစသည္။ လူမႈဒုကၡ သုကၡ အရႈပ္အေထြးမ်ားအတြက္ ဗုဒၶ၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဒသနာေတာ္သည္ အတိက္ကထက္ ယေန႔တြင္ ပို၍လိုအပ္ေပသည္။
( Nehru)

တည္ၾကည္မႈႏွင့္ ေမတၱာႏွလံုးသား
ဗုဒၶႏွင့္ပတ္သက္၍ အထင္ရွားဆံုးအရာကား တည္ၾကည္သည့္ သမာဓိ၊ ပညာ၊ ေႏြးေထြးေသာ ေမတၱာ၊ နက္နဲေသာ ကရုဏာ တို႔၏ ထူးကဲေသာ ေပါင္းစပ္မႈပင္ ၿဖစ္သည္။ ဗုဒၶတစ္ဦးတည္းသာ လူ႔သဘာ၀ ေကာင္းဆိုးသိစိတ္ကို ကိုယ္စားၿပဳသၿဖင့္ ယေန႔ကမ ၻာသည္ ဗုဒၶဆီသို႔ ပို၍ ပို၍ပင္ ဦးလွည့္လာေလၿပီ။
(Moni Bagghee)

ဗုဒၶသည္ အၿပစ္ ( sin ) ကို မေဟာပါ
စိတ္တည္ၾကည္မႈႏွင့္ သတၱ၀ါအားလံုးအေပၚ ၿမတ္ႏိုးမႈကို ဗုဒၶႏွစ္သက္ေတာ္မူသည္။ ဗုဒၶသည္ အၿပစ္ဟူေသာ sin ကို မေဟာ ပါ။ အသိဥာဏ္ကင္းမဲ့မႈႏွင့္ ေတြေ၀ မုိက္မဲမႈတို႔ကိုသာ ေဟာၾကားၿပီး ယင္းတို႔ကို အသိပညာ၊ ကရုဏာတို႔ၿဖင့္ ကုစားႏိုင္ေၾကာင္းကို သာ ေဟာၾကားေတာ္မူသည္။
(Dr. S Radhakisnan)

လူသားတစ္ရပ္လံုးအတြက္ ဗုဒၶ
ဗုဒၶကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသာ ပိုင္ဆုိင္သည္မဟုတ္ပါ။ လူသားထုတစ္ရပ္လံုး ပိုင္ဆုိင္သည္။ ဗုဒၶ၏ ေဒသနာေတာ္သည္ လူတိုင္းႏွင့္သက္ဆိုင္သည္။ ဗုဒၶပြင့္ေတာ္မူၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွ ေပၚေပါက္လာသည့္ ဘာသာတရားတိုင္းသည္ ဗုဒၶထံမွ ေကာင္းမြန္သည့္ စိတ္ကူးစိတ္သန္းမ်ားကို ေခ်းငွားရယူထားၾကသည္။
(A Muslim Scholar)

လူ႔ႏွလံုးသားကို ႏိုးၾကားေစၿခင္း
ဘာသာတရားတို႔၏ မိခင္ အေတြးအၿမင္ၾကြယ္၀သည့္ အေရွ႕တုိင္းႏိုင္ငံမ်ားသည္ စင္စစ္ လိႈ႕၀ွက္ဖံုးကြယ္တတ္ေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ပတ္သတ္၍မူ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔အား မွန္ကန္စြာဖြင့္ဆိုမႈ ေပးပါသည္။ အေၾကာင္းမွ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔အား လူ႔သဘာ၀၏အတြင္းပိုင္းတြင္ တည္ရိွေနသည့္ ကိုယ္က်င့္တရားအလွႏွင့္ ၿဖဴစင္မႈ ( ၀ိသုဒိၶ )ကို သိရိွေစေသာေၾကာင့္ ၿဖစ္သည္။ ၎တို႔ကို ရွင္သန္သည့္ ဂုဏ္အသေရ အၿဖစ္ ႏိုးၾကားလာေစရန္ လူ႔ႏွလံုးသားတြင္ ကိန္း၀ပ္ေနသည့္ အရာမွတစ္ပါး အၿခားေသာ တန္းခုိးေတာ္ ( ဖန္ဆင္းရွင္ ) မလိုအပ္ေၾကာင္း သိရိွေစသည္။
(Charles T. Gorham)

ဗုဒၶဘာသာကို သာလြန္သည့္အရာမရိွ
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဟုပင္ဆိုဆို၊ မဟုတ္ဟုပင္ေၿပာေၿပာ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ကမ ၻာ့ကိုးကြယ္မႈဆိုင္ရာ ဘာသာေရးစနစ္အသီးသီး ကို ေလ့လာ ဆန္းစစ္ဖူးပါ၏။ ဗုဒၶ၏ အရိယမဂၢင္ ၈ ပါးႏွင့္ သစၥာ ၄ ပါး တရားထက္ ထူးကဲသာလြန္သည့္ လွပစြာ ၿခံဳငံုမိေသာအရာကို မည္သည့္ဘာသာတြင္မွ် မေတြ႔ရိွရေခ်။ ကြ်ႏ္ုပ္အေနၿဖင့္ ထိုလမ္းစဥ္အတုိင္း မိမိ၏ဘ၀ကို ၿပဳၿပင္ေနထုိင္ရသည္ကို ေက်နပ္မိပါသည္။
(Prof. Rhys Davids)

ဗုဒၶ၀ါဒသည္ စိတ္ကူးယဥ္ေလာကသုိ႔ ဦးမတည္ပါ
ဗုဒၶ၀ါဒသည္ ေလာကႏွင့္ဘ၀၏ တကယ္ပကတိအၿဖစ္မွန္ကိုသာ ဆင္ၿခင္သံုးသပ္ရကား သဘာ၀ဓမၼအတိုင္း ရႈၿမင္ေသာ ၀ါဒဟု ဆိုရေပမည္။ ၎၀ါဒသည္ အေၾကာင္းအရာ ဟူသမွ်ကို ယထာဘူတက်ေအာင္ ေလ့လာသံုးသပ္သည္။ ဗုဒၶ၀ါဒသည္ စိတ္ကူးယဥ္ေလာက၌ ေမ့ေလ်ာ့ေပ်ာ္ပါးေနေစရန္ ေမွာက္မွားေသာ ႏွစ္သိမ့္မႈကိုလည္း မေပး၊ အၿပစ္မ်ား အႏ ၱရာယ္မ်ားကို ေတြးေတာ၍ စိုးရိမ္ေသာကေရာက္ေနေအာင္ ေခ်ာက္လွန္႔ ႏွိပ္စက္မႈလည္း မၿပဳ၊ မိမိ၏ ပကတိ အစစ္အမွန္ကို အတိအက် ယထာဘူတက်က် ေၿပာၿပ၍ လံုး၀လြတ္လပ္ေရး တည္ၿငိမ္ေရးႏွင့္ ခ်မ္းေၿမ့ေပ်ာ္ရႊင္ေရးကို ရရိွႏိုင္ရန္ လမ္းညႊန္ၿပသေပးေပသည္။
(Ven. Dr. W. Raha
အမွားေတြလုပ္မိေသာ္လည္း တခ်ိဳ႕ ခ်ကိခ်င္း ဆုိးက်ိဴးမေပးေသးဘူးwhy?
—• ဘုရားေသာ္မွ ေဟာမရဘူး •—
အၾကင္လူမ်ား၊ ေယာက္်ားမိန္းမ၊
စသည္ထုိထုိ၊ ပ်က္စီးလုိက၊
အဆုိအသြား၊ အမွားမွားျဖင့္၊
ဘုရားေသာ္မွ၊ ေဟာမရဘူး ။—(မဃေဒဝ ၊ ပုိဒ္ေရ ၊ ၂၂၉)

ေယာက္်ားမိန္းမ မည္သူမဆုိ ပ်က္စီးေတာ့မည္ဆုိလွ်င္
စကားေျပာတဲ့ ေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္,
လုပ္တဲ့ကုိင္တဲ့ ေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္
အရာရာ၌ အမွားမွား အယြင္းယြင္းေတြ ျဖစ္ေနတတ္သည္ ။
သတၱဝါေတြကုိ ဆုံးမတဲ့ေနရာမွာ
အတုမရိွျဖစ္ေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္ေတာင္
ထုိပုဂၢိဳလ္တုိ႔ကုိ အသိတရားရေအာင္ ေခ်ခၽြတ္ဆုံးမလုိ႔ မရေခ် ။
“ပ်က္စီးေတာ့မည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္” ျဖစ္ေပသည္ ။

လူ႔ေလာက၌ လူသားတုိ႔ ပ်က္စီးဖုိ႔ရာ အေၾကာင္းမ်ားစြာ ရိွေပသည္ ။
ထုိတြင္ အေျပာအဆုိ, အလုပ္အကုိင္တုိ႔၌ ကေမာက္ကမျဖစ္ျခင္း, မွားမွားယြင္းယြင္း ျဖစ္ျခင္းတုိ႔သည္လည္း ပ်က္စီးဖုိ႔ရာ အေၾကာင္းတစ္ခုပင္ ျဖစ္ေပသည္ ။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ဝဇိရဗုဒၶိဋီကာ၌
“သတၱဝါအမ်ားစုသည္ ပ်က္စီးဖုိ႔ အေၾကာင္းဖန္လာၿပီးဆိုလွ်င္
“နည္းလမ္း မဟုတ္သည္ကုိ နည္းမွန္ လမ္းမွန္၊
အမွားကုိ အမွန္၊ အမွန္ကုိ အမွား”ဟု
သူတုိ႔၏ အသိဉာဏ္၌ လြဲမွားစြာ ထင္ျမင္လာတတ္၏”ဟု ျပဆုိထားသည္ ။
(ဝဇိရဗုဒၶိဋီကာ ၊ ၆၉)

ထုိသုိ႔ လြဲမွားစြာ ထင္ျမင္မိ၍ မလုပ္သင့္ မလုပ္ထုိက္ေသာ အမႈကုိျပဳလုပ္ က်ဴးလြန္မိေသာေၾကာင့္ ယူဇနာ ေျခာက္ဆယ္ရိွေသာ ကုမၻဝတီတစ္ျပည္လုံး ပ်က္စီးခဲ့ရဖူးသည္ ။

• အမွားၾကာ အမွန္ျဖစ္ •
ေရွးအခါက ဗာရာဏသီျပည္၌ ျဗဟၼဒတ္မင္းႀကီး မင္းျပဳစဥ္ ဘုရားေလာင္းသည္ “သရဘဂၤ”မည္ေသာ ရေသ့ျဖစ္၍ တပည့္ေပါင္းမ်ားစြာတုိ႔၏ ဆရာႀကီးျဖစ္၏ ။

တပည့္ပရိသတ္တုိ႔ မ်ားလြန္းေသာ ဆရာႀကီးသည္ တပည့္ႀကီးတုိ႔ကုိ ေခါင္းေဆာင္ခန္႔၍ ရေသ့တုိ႔ကုိ ေဒသအသီးသီးသုိ႔ ေစလႊတ္၏။ ထုိတပည့္တုိ႔တြင္ အရွင္ေမာဂၢလႅာန္ေလာင္း ရွင္ကိသဝစၧရေသ့သည္ ဒ႑ကီမင္း၏ႏုိင္ငံ ကုမၻဝတီၿမိဳ႕၌ စစ္သူႀကီးကုိ အမွီျပဳ၍ မင္းဥယ်ာဥ္၌ ေန၏ ။

တစ္ေန႔သ၌ ဒ႑ကီမင္းသည္ ခ်ီးေျမႇာက္ထားအပ္ေသာ
ျပည့္တန္ဆာမ တစ္ေယာက္ကုိ ရာထူးမွ ခ်ထားလုိက္သည္ ။
ျပည့္တန္ဆာမသည္ ရာထူးမွ အခ်ခံရေသာေၾကာင့္ စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္လ်က္ မင္းဥယ်ာဥ္သုိ႔ ထြက္လာရာ ရွင္ကိသဝစၧရေသ့ကုိ ေတြ႕သည္ ။
ထုိအခါ ျပည့္တန္ဆာမသည္ ရေသ့ကုိ “သူယုတ္”ဟု မွတ္ထင္၍ ရေသ့၏ ခႏၶာကုိယ္ေပၚ၌ ခၽြဲသလိပ္တုိ႔ကုိ ေထြးခ်ကာ ဆံက်စ္ၾကားမွာလည္း ဒန္ပူ(သြားတုိက္တံ)ကုိ ပစ္ခ်ခဲ့သည္ ။
ထို႔ေနာက္ ဒ႑ကီမင္းသည္ ျပည့္တန္ဆာမကုိ ျပန္လည္သတိရ၍ မူလရာထူးကုိ ျပန္လည္ေပးအပ္ခဲ့သည္ ။
ထုိအခါ ျပည့္တန္ဆာမသည္ “ရေသ့ကိုယ္ေပၚ၌ အညစ္အေၾကးမ်ား စြန္႔ပစ္ေသာေၾကာင့္ မူလရာထူး ျပန္လည္ရရိွသည္”ဟု မွားယြင္းစြာ မွတ္ထင္သြားသည္။

ဒ႑ကီမင္းသည္ ပုေရာဟိတ္ကုိလည္း ရာထူးမွ ခ်ျပန္သည္ ။
ရာထူးအခ်ခံရေသာ ပုေရာဟိတ္သည္
“မူလရာထူး ျပန္လည္ရရိွရန္ မည္သုိ႔ ျပဳလုပ္ရမည္နည္း”ဟု
ျပည့္တန္ဆာမထံ နည္းစနစ္မ်ား ေတာင္းခံခဲ့သည္ ။
ျပည့္တန္ဆာမက “မင္းဥယ်ာဥ္အတြင္းရိွ ရေသ့၏ ကုိယ္ေပၚ၌ အညစ္အေၾကးမ်ား စြန္႔ပစ္ရမည္”ဟု နည္းေပးလုိက္သည္ ။
ပုေရာဟိတ္လည္း ျပည့္တန္ဆာမ ေပးေသာနည္းအတုိင္း ျပဳလုပ္ရာ ကံအားေလ်ာ္စြာ မူလရာထူးကုိ ျပန္ရခဲ့သည္ ။

ထုိ႔ေနာက္ စစ္တုိက္သြားမည့္ ဒ႑ကီမင္းကုိလည္း
ပုေရာဟိတ္က “စစ္ေအာင္ျမင္ဖုိ႔ရန္ ရေသ့အေပၚ အညစ္အေၾကးမ်ား စြန္႔ပစ္ၾကရမည္” ဟု နည္းေပးျပန္သည္ ။
မင္းႏွင့္တကြ စစ္သည္ဗုိလ္ပါတုိ႔သည္
ပုေရာဟိတ္ေပးေသာ နည္းအတုိင္း ျပဳလုပ္ကာ စစ္တုိက္ထြက္သြားၾကသည္ ။

မင္းႀကီး ထြက္သြားၿပီးေနာက္ မၾကာမီ စစ္သူႀကီး ေရာက္ရိွလာၿပီး ရေသ့ျမတ္၏ ကုိယ္ေပၚမွ အညစ္အေၾကးမ်ား ဖယ္ရွားေပးၿပီး ေကာင္းမြန္စြာ ေရခ်ဳိးေပးလုိက္သည္ ။
စစ္သူႀကီးက ရေသ့ျမတ္ကုိ “မင္းအား မည္သုိ႔ ျဖစ္လတၱံ႕နည္း”ဟု ေမး၏ ။

ရေသ့က “ဒါယကာ၊ ငါသည္ တစ္စုံတစ္ရာ အမ်က္မထြက္ပါ ။ (စိတ္မဆုိးပါ။)
သုိ႔ေသာ္ နတ္တုိ႔သည္ကား
အမ်က္ထြက္ၾကကုန္၏ ။
ဤေန႔မွ ခုနစ္ရက္ ေျမာက္ေသာေန႔၌ တုိင္းျပည္ ပ်က္စီးလတၱံ႕။ သင္သည္
သားမယားတုိ႔ကုိ ေခၚ၍ တုိင္းတစ္ပါးသုိ႔ ထြက္ေျပးပါေလာ့”ဟု ေျပာၾကားသည္ ။

စစ္တုိက္သြားေသာ ဒ႑ကီမင္းသည္
ကံအားေလ်ာ္စြာ စစ္ႏုိင္ကာ တုိင္းျပည္သို႔ ျပန္လာခဲ့သည္ ။
ဒ႑ကီမင္း တုိင္းျပည္သုိ႔ ျပန္ေရာက္လာလွ်င္
နတ္တုိ႔သည္ ေရွးဦးစြာ မုိးရြာေစ၏ ။
သဲျဖဴမုိး၊ နတ္ပန္းမုိး၊ ပဲမုိး၊ အသျပာ ေရႊမုိး,ေငြမုိး၊ နတ္ဝတ္ တန္ဆာမိုးတုိ႔ကုိ အစဥ္အတိုင္း ရြာေစ၏ ။

ထုိအခါ လူတုိ႔သည္ ရြာခ်အပ္ေသာ ပစၥည္းဥစၥာတုိ႔ကုိ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ေကာက္ယူၾကကုန္၏ ။
ထုိစဥ္ လက္နက္မိုး ရြာခ်လုိက္ရာ ခႏၶာကုိယ္တုိ႔သည္ အပုိင္းအပုိင္း ျပတ္ကုန္၏ ။
ထုိ႔ေနာက္ မီးက်ီးမိုး၊ ေတာင္ထြတ္မိုး၊ သဲမုိးတုိ႔ ရြာခ်ျပန္ရာ ယူဇနာေျခာက္ဆယ္ရိွေသာ ကုမၻဝတီၿမိဳ႕ႀကီးသည္ ပ်က္စီးေလ၏ ။
(သရဘဂၤဇာတ္၊ ဇာ၊ ၂၊ ၅။ ဇာ၊ ႒၊ ၅၊ ၁၄၁)

ကုမၻဝတီၿမိဳ႕ႀကီး ပ်က္စီးရျခင္း အေၾကာင္းကား
မျပစ္မွားထုိက္သည္ကုိ ျပစ္မွားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ ။
ေလာက၌ လူတုိ႔သည္ အယူဝါဒတစ္ခု
ယုံၾကည္မႈတစ္ခုသည္ မွားပင္မွားေနေသာ္လည္း

အမွားၾကာ အမွန္ျဖစ္” ဆိုသည့္အတုိင္း
ထုိအယူဝါဒ, ယုံၾကည္မႈကုိ “အမွန္”ဟု လြဲမွားစြာ ေအာက္ေမ့မွတ္ထင္ တတ္ၾကကုန္၏ ။

ျပည့္တန္ဆာမ, ပုေရာဟိတ္, မင္းႏွင့္တကြ စစ္သည္ေတာ္တုိ႔သည္
ရွင္ကိသဝစၧရေသ့ ခႏၶာကုိယ္ေပၚ၌
ႏွပ္တံေတြးစေသာ မစင္အညစ္အေၾကးမ်ား စြန္႔ပစ္ၾကသည္ ။
ဤသုိ႔ျပဳလုပ္ၾကျခင္းသည္ “အမွားပင္” ျဖစ္သည္ ။
သုိ႔ေသာ္ သူတုိ႔အားလုံးက
“အစစအရာရာ ေအာင္ျမင္သည္၊ လာဘ္ကီး ေကာင္းသည္”ဟု
သူတုိ႔လုပ္တာ “အမွန္”ဟု မွတ္ထင္ေနၾကေလသည္ ။
ဤသုိ႔ အလြဲလြဲ အေခ်ာ္ေခ်ာ္ မွတ္ထင္ျခင္းသည္ ပ်က္စီးျခင္း၏ အေၾကာင္းပင္ျဖစ္ေတာ့သည္ ။

ဤဇာတ္ဝတၳဳကုိ ဖတ္႐ႈရာ၌
မေကာင္းမႈသည္ တစ္ခါတစ္ရံ ခ်က္ခ်င္းအက်ဳိး မေပးေသးဘဲ
ေကာင္းက်ဳိးမ်ားႏွင့္ ၾကံဳေတြ႕ေနရတတ္ေၾကာင္း၊
ထုိအခါမ်ဳိး၌ သတၱဝါတုိ႔သည္
ေဖာက္ေဖာက္ျပန္ျပန္ ျမင္တတ္ေၾကာင္း ဘဝသင္ခန္းစာ ရရိွသည္ ။


The Rules of Life

The Rules of Life (7)

written by RichardTempler Translated by Mra Rose presented by Mg Pyin Nyar

Know what counts and what doesn’t(2)

Doing something with your life counts. Going shopping because you are bored dosen’t.Yes by all means go shopping, but see what you do as counting or not counting,

Being real or not being real, having real value or not, being of some benefit or not.This dosen’t mean chucking it all up and going off to some fly-infested swamp to work

with the locals and catch malaria although that in itself would count, but you don’t have to go to quite those extreams to make your life meaningful.

အေရးႀကီးသည္ ႏွင့္ မႀကီးသည္ကုိ ခြဲျခားသိပါ

သင့္ဘ၀အတြက္ အက်ိဳးရွမည့္ အလုပ္တစ္ခု လုပ္ရန္ အေရးႀကီးသည္။သင္ ပ်င္းေေနလ်င္ ေစ်း၀ယ္ထြက္ျခင္းသည္ အေရးမႀကီးပါ။ ေစ်း၀ယ္ထြက္ႏုူိင္ပါသည္။

သုိ႔ေသာ္ မိမိလုပ္ရပ္သည္ အေရးႀကီးမႀကီး စစ္မွန္မႈ ရွိမရွိ၊ အကိ်ဳးရွိမရွိ ဆုိသည္ကုိ သိထားသင့္သည္။ဤသုိ႔ဆုိ၍ မိမိအရာအားလုံးကုိစြန္႔လႊတ္ၿပီး ပုိးမႊားမ်ားျပားျပည့္ႏွက္ေနသည့္

ႏြံေတာထဲသြားကာ ေဒသခံတုိ႔ ႏွင့့္ အတူလက္တြဲ ၿပီး ငွက္ဖ်ားေရာဂါ ကူးစက္ခံရေလာက္ သ္ညအထိ လ ုပ္ကုိင္ရန္ မလုိအပ္ပါ။ထုိလုပ္ရပ္မ်ိဳးသည္ မြန္ျမတ္သည္မွန္ေသာ္လည္း

သင့္ဘ၀ အဓိပၸါယ္ရွိေစရန္ ဦးတည္ခ်က္ျဖင့္ေတာ့ ထုိအတုိင္းအတာအထိ စြန္႔စားလုပ္ကုိင္ရန္ လုိအပ္ခ်က္မရွိပါ။

ေလးစားစြာျဖင့္ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ ေမာင္ပညာ
လူသားတုိင္းအတြက္ life long learning လူိအပ္ပါသည္။ အလ်ဥ္းသင့္၍ ေအာက္ပါေဆာင္းပါးကုိမွ်ေဝလုိက္ပါသည္။ ေမာင္ပညာ

by Myanmar Network Forum Moderator3

မ်က္ေမွာက္ေခတ္ကမၻာႀကီးတြင္ သတင္းႏွင့္နည္းပညာဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈသည္ ေန႔စဥ္နီးပါး အရွိန္အဟုန္ ျဖင့္ေျပာင္းလဲျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိသည္။ လူသားတို႔သည္ထိုေျပာင္းလဲတိုးတက္မႈမ်ားကိုအမီလိုက္ႏိုင္ေစရန္ အတြက္ စဥ္ဆက္မျပတ္ ေလ့လာသင္ယူေနရန္လိုအပ္ေပသည္။ ထုိ႔အတူ ကမၻာေပၚရွိႏိုင္ငံအားလံုးသည္ စဥ္ဆက္မျပတ္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ တစ္ႏိုင္ငံတည္းသီးျခားရပ္တည္ႏိုင္သည့္ေခတ္ ကုန္ဆံုးသြားၿပီျဖစ္သည္။

ႏိုင္ငံႀကီးျခင္း၊ ငယ္ျခင္း သည္အဓိကမက်ေတာ့ေခ်။ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ၏ပထဝီ အေနအထား၊ လူသား အရင္းအျမစ္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ၊ ေခတ္မီ နည္းပညာႏွင့္ ဆန္းသစ္ေသာစစ္လက္နက္ပစၥည္းပိုင္ဆိုင္မႈ စသည့္ဘက္ေပါင္းစံု ကိုခ်ိန္ထိုးၿပီးမွသာ ထိုႏိုင္ငံ၏ အဆင့္အတန္းကိုဆံုးျဖတ္ႏိုင္ေပသည္။ အလားတူ လူတစ္ဦးခ်င္းစီတြင္လည္း ရာထူးအဆင့္အတန္း ႀကီးျခင္း၊ နိမ့္ျခင္း ဆိုသည့္သတ္မွတ္ခ်က္ တစ္ခုတည္းေပၚတြင္႐ႈျမင္ၿပီး ကြၽမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္မႈ အဆင့္ကိုမသတ္မွတ္ႏိုင္ေခ်။ စဥ္ဆက္မျပတ္ေလ့လာသင္ယူမႈရွိေသာသူသာလွ်င္ ကြၽမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္မႈရွိႏိုင္ ေပသည္။ ထိုအခ်က္သည္ မည္သူမွ် ျငင္းဆို၍မရေသာပကတိအရွိတရားပင္ျဖစ္သည္။

စဥ္ဆက္မျပတ္ေလ့လာသင္ယူမႈႏွင့္ပတ္သက္၍ အစိုးရ႐ံုးဌာနမ်ားႏွင့္ ကုမၸဏီအခ်ိဳ႕တြင္ ေတြ႔ရွိရေသာ ကြၽမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္မႈမရွိသည့္ အခ်ိဳ႕ေသာဝန္ထမ္းမ်ားအေၾကာင္းကိုတင္ျပသြားလိုပါသည္။ စာေရးသူ၏ ဝန္ထမ္း လုပ္သက္ကာလ တစ္ေလွ်ာက္တြင္ ေရေပၚဆီအရာထမ္း(Elite)ေျမာက္ျမားစြာကို စိတ္မခ်မ္းေျမ့ဖြယ္ရာ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရပါသည္။ ထို၀န္ထမ္းမ်ားသည္ စဥ္ဆက္မျပတ္ ေလ့လာသင္ယူမႈမရွိသည့္အျပင္ ကြၽမ္းက်င္ ပိုင္ႏိုင္မႈရွိေသာ အမႈထမ္းမ်ားမွ ႀကိဳးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္စြာ တင္ျပသည့္အခ်က္အလက္မ်ားကိုပင္ အေလးတယူ မွတ္သားနားေထာင္သည့္ အေလ့အထလည္းမရွိၾကေခ်။ လုပ္ငန္းစိတ္ပါ၀င္စားမႈမရွိၾကသည့္ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ မိုးက်ေရႊကိုမ်ားသည္ ရာထူး အဆင့္အတန္း ႀကီးႀကီးမားမားရယူထားေသာ္လည္း မိမိဌာန၊ လုပ္ငန္းသေဘာ သဘာဝကိုပင္ ထဲထဲဝင္ဝင္ မသိရွိၾကေခ်။ သိေအာင္လည္း ေလ့လာလိုစိတ္မရွိေပ။ ထိုသူမ်ားသည္ မိမိထမ္းေဆာင္ရသည့္လုပ္ငန္းအား ကြၽမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္မႈရွိေအာင္ စဥ္ဆက္မျပတ္ေလ့လာလိုစိတ္မရွိၾကေခ်။ ထို႔အျပင္ ကြၽမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္မႈရွိေသာ လက္ေအာက္ ဝန္ထမ္းမ်ား၏တင္ျပခ်က္မ်ားကို အေလးတယူမွတ္သား နားေထာင္ႏိုင္မႈ ဓာတ္ခံကလည္းပါမလာၾကေပ။ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ တိုင္းျပည္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈေနာက္က်ရျခင္း အေၾကာင္းတရားမ်ားအနက္ အဓိက က်ေသာ တာဝန္ရွိသူမ်ားပင္ျဖစ္သည္။

သို႔ရာတြင္ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ဌာနသို႔အႀကီးအကဲမ်ားေျပာင္းေရႊ႕ေရာက္ရွိလာပါက ၎တို႔၏ မရွိေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္စြမ္းေဆာင္ရည္ကို ထုတ္ေဖာ္ျပသလိုၾကသည္။ လူႀကီးအထင္ႀကီးမႈရရွိေစရန္ျဖစ္သည္။ ထိုသူမ်ား၏လုပ္ရပ္သည္ ဥေဒါင္းကသလိုပင္ ေရွ႕မ်က္ႏွာစာတြင္ လွခ်င္တိုင္း လွေနေသာ္လည္း ေနာက္က ဖင္ေဟာင္းေလာင္းျဖစ္ေနပါသည္။ စိတ္ပ်က္စရာလုပ္ရပ္ပင္ျဖစ္သည္။ ဝမ္းစာျပည့္ေသာ အႀကီးအကဲမ်ားသည္ ထိုသူမ်ား၏ အနားျပာလုပ္ရပ္ကို သံုးသပ္အကဲျဖတ္ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ “ခ်ိဳကုပ္ရွိရာခ်ိဳေထာင္မလာ“၊ “ဒီပုပ္ထဲကပဲဒီပဲ“ ဆိုေသာ သူမ်ားသာဆိုလွ်င္ “ဘုန္းႀကီး႐ူးနဲ႔ ေလွလူး“ ဆိုသလိုလိုက္ဖက္ညီေနမည္ျဖစ္သည္။ ထိုဌာနအတြက္ ရင္ေလးစရာပင္ျဖစ္သည္။ ဌာနတြင္း ဝန္ထမ္းမ်ားသည္ ဆန္ေကာထဲကဆီးသီး လိုပင္ မူးေနာက္ေနေအာင္အလွိမ့္ခံရမည္သာျဖစ္သည္။

ထို႔အျပင္ဌာနအႀကီးအကဲ၏ အျဖဴေရာင္သက္သက္စိတ္ထားကိုလည္း ထိုေရေပၚဆီမ်ားက အေရာင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးခ်ယ္မႈန္းလိုၾကသည္။ ပန္းခ်ီဆရာပင္႐ႈံးေလာက္ပါေပသည္။ ထိုေရေပၚဆီမိုးက်ေရႊကိုမ်ားသည္ ဌာနသို႔ အသစ္ေျပာင္းေရႊ႕ေရာက္ရွိလာသည့္ အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ ဌာနတြင္းဝန္ထမ္းမ်ားအၾကား မိတ္ဆက္ပြဲႏွင့္ လုပ္ငန္း ညွိႏႈိင္းအစည္းအေဝးမ်ားျပဳလုပ္ပါက ေအာက္ေျခဝန္ထမ္းမ်ားျပဳစုေပးထားသည့္ အခ်က္အလက္မ်ားျဖင့္ လူႀကီး အထင္ႀကီးေအာင္ “ပါရာဖတ္“ လုပ္တတ္ၾကသည္။ ထိုသူမ်ား၏ စြမ္းစြမ္းတမံလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားသည္ တစ္ေထာင့္တစ္ညပံုျပင္ထက္ပင္ရွည္လ်ားသျဖင့္ ဂရင္းနစ္စံခ်ိန္ဝင္ေလာက္ပါေပသည္။

သို႔ရာတြင္ ဌာနတြင္း ဝန္ထမ္းမ်ားသည္ ထိုသူမ်ားအေၾကာင္း အူမေခ်းခါး၊အစအဆံုးသိထားၾကသျဖင့္ ထိုသူ၏ဟန္ျပလုပ္ရပ္အေပၚ ႏွာေခါင္း႐ႈံ႕တတ္ၾကပါသည္။ တိုင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ိဳးအတြက္ စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းသည့္ လုပ္ရပ္ပင္ျဖစ္သည္။ ထိုသူမ်ားသည္ မိမိတင္ျပသည့္အခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ လုပ္ငန္းသေဘာသဘာဝကို ထဲထဲဝင္ဝင္မသိရွိဘဲ သိဟန္၊ တတ္ဟန္ေဆာင္ကာ မ်က္ႏွာေျပာင္တိုင္လုပ္ေဆာင္ၾကသူမ်ားသာျဖစ္ၾကသည္။ ထိုဝန္ထမ္းမ်ားသည္ တိုင္းျပည္အတြက္ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုး ဆန္ကုန္ေျမေလးမ်ားပင္ျဖစ္သည္။ တာဝန္ရွိသူမ်ားက စိစစ္ေဖာ္ထုတ္ၿပီး ဆုေပး၊ ဒဏ္ေပးျပဳလုပ္သင့္ပါသည္။

ဝန္ထမ္းတစ္ဦးသည္ မိမိထမ္းေဆာင္ရသည့္တာဝန္ကို အမွားနည္းနည္းျဖင့္ ကြၽမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္စြာ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ရန္သည္ စဥ္ဆက္မျပတ္ေလ့လာသင့္ယူေနရန္လိုအပ္ပါသည္။
သင္ခန္းစာ ၁၀ ခု
by Min Khaung | posted in: HRM | 1
Life of Pi ရုပ္ရွင္ကို မၾကာေသးခင္ကပဲ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္နဲ႕အတူ ၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း စာေရးဆရာ Yann Martel ရဲ႕ Life of Pi ၀တၳဳကို ဖတ္ၿပီးကာစ။ ဒီစာအုပ္ဟာ ခုိင္ၿမဲတဲ့ ယုံၾကည္မွဳေတြနဲ႕ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အႏၱရာယ္ေတြၾကားက အသက္ဆက္ လြတ္ေျမာက္ခဲ့တဲ့ အံ့ၾသဖြယ္ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ပါ။ စာေပဆုိင္ရာ ဆုေတြ ရရွိခဲ့တဲ့အျပင္ ရုပ္ရွင္ရိုက္ေတာ့လည္း ေအာ္စကာဆု ရခဲ့ပါတယ္။ Life of Pi ဟာ လက္ရာေျမာက္တဲ့ ဖန္တီးခ်က္ေတြနဲ႕ သင့္ရဲ႕ အာရုံကို ထူးထူးျခားျခား ဖမ္းစားႏုိင္တဲ့အျပင္ ဒီဇာတ္ကားမွာ ဘ၀အတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ သင္ခန္းစာေတြလည္း ရွိပါတယ္။
၁။ အာရုံစူးစိုက္ပါ
ဒီစကားကို ပိုင္ရဲ႕ ဖခင္က ညစာ ထမင္းစား၀ုိင္းမွာ ပိုင္ကို ေျပာခဲ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ပိုင္က မတူညီတဲ့ ဘာသာတရားေတြကို အရမ္းစူးစမ္းခ်င္ေနၿပီး အဲဒီဘာသာအားလုံးကို တစ္ၿပိဳင္တည္း ကိုးကြယ္ခ်င္ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါပဲ။ မတူညီတဲ့လမ္းေၾကာင္းေတြကို တစ္ၿပိဳင္တည္းသြားဖို႕ဆိုတာ ခက္ခဲပါတယ္။ အဲဒီလမ္းေၾကာင္းအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ကြဲျပားဆန္႕က်င္ေနတတ္တယ္၊ ရွဳပ္ေထြးမွဳေတြကို ျဖစ္ေစတတ္ၿပီး အာရုံစူးစိုက္ဖို႕ ခက္ခဲေစတတ္တယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ အေရးပါလွတဲ့ စြမ္းအင္ေတြကို ျဖဳန္းတီးပစ္သလို ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။
၂။ ဘ၀ဆိုတာ စြန္႕စားခန္းပါ
က်ေနာ္တို႕ ကေလးတုန္းက ရွိခဲ့တဲ့ စြန္႕စားလိုစိတ္ေတြဟာ ႀကီးလာတဲ့အခါ ေပ်ာက္ဆုံးသြားၾကပါတယ္။ စူးစမ္း စြန္႕စားလိုစိတ္ဟာ သင့္ကို ငယ္ရြယ္သြားသလို ခံစားရေစႏုိင္ပါတယ္။
၃။ သက္ေသာင့္သက္သာဇုန္က ခုန္ထြက္
က်ေနာ္တို႕ဟာ သက္ေသာင့္သက္သာဇုန္ (comfort zone) မွာ ထုိင္ေနလိုၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႕ဟာ စမ္းသပ္ၾကရမယ္၊ က်ေနာ္တို႕ကိုယ္က်ေနာ္တို႕ ရွာေတြ႕ဖို႕အတြက္ ဒီ သက္ေသာင့္သက္သာဇုန္ကေန ေက်ာ္လြန္ၿပီး သြားၾကရမယ္။ ဒါက သင့္ကို ခၽြန္ျမေစတယ္၊ သင့္လမ္းခရီးမွာ ေတြ႕လာတဲ့ အခြင့္အလမ္းတုိင္းကိုလည္း ဆုပ္ကိုင္ႏုိင္ေစတယ္။
၄။ က်ေနာ္တို႕အားလုံးမွာ တူညီတဲ့ရည္မွန္းခ်က္တစ္ခုရွိၾကတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အခက္အခဲေတြကေန ရွင္သန္ႏုိင္ဖို႕ပါပဲ
သက္ရွိအရာတုိ္င္းဟာ ဆက္လက္ အသက္ရွင္ႏုိင္ဖို႕ စဥ္ဆက္မျပတ္ ရုန္းကန္ေနၾကရပါတယ္။ ဒါကပဲ က်ေနာ္တို႕ကို ႏိုးၾကားေစတယ္၊ ရွင္သန္ျခင္းရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို ပိုၿပီး နားလည္လာေစတယ္။
၅။ ဘ၀ဆိုတာ စိတ္ႀကိဳက္ပုံေဖာ္ႏုိင္တဲ့အရာ
က်ေနာ္တို႕ဟာ တူညီတဲ့အရာေတြကို ေတြ႕ႀကံဳတတ္ၾကေပမယ့္ က်ေနာ္တို႕ နားလည္အတုိင္း၊ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ ဘ၀အေတြ႕အႀကံဳေတြအတုိင္းသာ အဲဒီအရာေတြကို တုန္႕ျပန္တတ္ၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႕ထံ ျဖစ္လာတဲ့အေျခအေနတုိင္းကို ဘယ္လိုတုန္႕ျပန္မလဲဆိုတာ က်ေနာ္တို႕ ဆုံးျဖတ္ႏုိင္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္ အေျခအေနရဲ႕ သားေကာင္အျဖစ္ အရွံဳးေပးလုိက္ႏုိင္တယ္။
၆။ ခြန္အားဆိုတာ အတြင္းက လာတာ
အခက္အခဲအခ်ိန္တုိင္းမွာ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ ကို္ယ္တြင္းကလာတဲ့ ခြန္အားက က်ေနာ္တို႕ကို ေရွ႕ဆက္သြားႏုိင္ေစတယ္။ ဒီထက္ပိုတဲ့ စြမ္းအားမရွိပါဘူး။ ဇာတ္ကားထဲမွာ ပိုင္က ဘုရားသခင္ကို သူ႕ကို ဘာေၾကာင့္ ဒီဒုကၡေတြ ႀကံဳေတြ႕ေစရတာလဲလုိ႕ ေမးတယ္။ သူဟာ ဒီအရာေတြကို ျဖစ္သလိုႀကံဳေတြ႕လာတဲ့ ကိစၥေတြလို႕ မမွတ္ယူဘဲ သူ႕ကို စမ္းသပ္ေနတဲ့ အေျခအေနတစ္ခုလို႕ မွတ္ယူတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႕ရဲ႕ကိုယ္တြင္းကေန ခြန္အားကို ရွာေဖြၿပီး လူသားတစ္ေယာက္အျဖစ္ ရွင္သန္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ သင့္မွာ သင္သိထားတာထက္ပိုတဲ့ သတၱိေတြ ရွိတယ္။
၇။ ၾကက္ဥေတြအားလုံးကို ျခင္းတစ္ျခင္းထဲမွာပဲ ထည့္မထားနဲ႕
ရစ္ခ်က္ပါကာ ဆိုတဲ့ က်ားရဲ႕ရန္ကေန သူ႕အစာေတြကို ကာကြယ္ႏုိင္ဖို႕ ပိုင္က ရွိသမွ် စားစရာအားလုံးကို သူ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ေဖာင္ကေလးမွာ ခ်ည္ေႏွာင္ထားတယ္။ အဲဒီက်ားကလြဲလုိ႕ တျခားဘာအႏၱရာယ္ကိုမွ ပုိင္ သတိမထားမိခဲ့ဘူး။ တစ္ညေတာ့ ေ၀လငါးႀကီးတစ္ေကာင္ေပၚလာၿပီး ေလွကို ေမွာက္ေအာင္ လုပ္လုိက္တဲ့အခါ ပိုင္မွာ ရွိသမွ် စားစရာေတြအားလုံး ကုန္သြားေတာ့တယ္။ ပိုင္ စိတ္ဓာတ္က်ၿပီး က်န္ခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို႕မွာ နည္းနည္းပဲရွိတဲ့အခါ ဒီထက္ပိုၿပီး မရွာေဖြခင္မွာ ရွိတဲ့နည္းနည္းကို ကာကြယ္္ဖို႕ ႀကိဳးစားၾကရပါမယ္။ သင့္မွာရွိသမွ်ကို တစ္ေနရာတည္းမွာ ထားတဲ့အခါ ဒါမွမဟုတ္ သင့္ယုံၾကည္မွဳအားလုံးကို အေတြးအျမင္တစ္ခုတည္းမွာပဲ တည္ေဆာက္ထားတဲ့အခါ၊ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အႏၱရာယ္ေတြ ျဖစ္လာခဲ့ရင္ သင့္မွာ ဘာမွ က်န္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
၈။ အစီအစဥ္တစ္ခု အၿမဲရွိပါ
ေန႕စဥ္မွတ္တမ္းစာအုပ္ ထားပါ။ပိုင္ဟာ ပင္လယ္ထဲမွာ အစားအေသာက္နည္းနည္းရယ္ ငတ္မြတ္ေနတဲ့ က်ားတစ္ေကာင္ရယ္နဲ႕အတူ က်န္ခဲ့တဲ့အခါ သူ႕မွာ အသက္ဆက္ လြတ္ေျမာက္ဖို႕ အစီအစဥ္ plan တစ္ခု ရွိရပါေတာ့မယ္။ ကံေကာင္းစြာပဲ သူ စားစရာနည္းနည္းနဲ႕ စာအုပ္တစ္အုပ္ ရခဲ့တယ္။ ျဖစ္ရပ္ေတြကို မွတ္ထားဖို႕ အေရးႀကီးပါတယ္။ သင္ လုိအပ္တဲ့အခါ ျပန္ၾကည့္ႏုိင္တယ္။ က်ေနာ္တို႕ဟာ မွတ္ဥာဏ္ကိုပဲ အားကိုးမေနႏုိင္ပါဘူး။ ေန႕စဥ္မွတ္တမ္းစာအုပ္တစ္အုပ္ ထားျခင္းအားျဖင့္ သင္ျပဳလုပ္သမွ်အရာေတြ၊ သင္အဲဒါေတြကို ဘာေၾကာင့္ျပဳလုပ္သလဲဆိုတာေတြကို အၿမဲတမ္း ဆန္းစစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဆာဆာနဲ႕ အမ်ားႀကီး စားမပစ္ခဲ့ဘဲ အစီအစဥ္နဲ႕ စားခဲ့တဲ့အတြက္လည္း ပိုင္ရဲ႕ အစားအစာေတြဟာ ပိုၿပီး ၾကာ

Win’s Wisdom (1)

ကြ်န္ေတာ္ေရးေနတဲ႔ Win’s Wisdom seriesဟာ
၁၀စုႏွစ္တခုၾကာၿပီးေတာ့ယခင္၂၀၀၆ ေလာက္က idea နဲ႔ ယခု ၂၀၁၆ အေတြးအျမင္တုိ႔ မတူေတာ့ဘဲ ေျပာင္းလဲမႈေတြ ေတြ႔လာရပါတယ္။ ေနာင္လည္း ေျပာင္းလဲ ေနအုန္းမွာပါ၊ ေရးၿပီးသား ေဆာင္းပါးတခ်ိဳ post မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ ေခတ္ေနာက္က်က်န္ေနသလုိ
မ်က္ေမွာက္ေခတ္နဲ႔ ေလ်ာ္ညီေအာင္ အေတာ္ႀကိဳးစားရမွာပါလားလုိ႔ သိလာရပါတယ္။

ဒီေတာ့ ေလာလာဆယ္ကြ်န္ေတာ္ ဖတ္မိသမွ်ထဲက ေျပာခ်င္တာေလး ကုိႀကိဳးစား တင္ျပလုိက္ပါတယ္။
ေႏွာင္းလူတုိ႔ အေၾကာင္းမူရမည့္ သေဘာတရား ၂ခ်က္
ကုိ Facebook founder မက္ဇူကာဘတ္ ကေမြးကင္းစသူ႔သမီးဦးေလး မက္ ထံ ရည္စူးၿပီး ေရးခဲ႔ပါတယ္။အဲဒါကေတာ့
(၁) Advancing Human potential
(၂) promoting equality

ဆုိလုိတာက လူသားစြမ္းပကားၿမွင့္တင္ေရးနဲ႔
လူသားတုိင္း သာတူညီမွ် ျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေရး တုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆက္ရန္ —

Win’s Wisdom page 2
ယမန္ေန႔က အဆက္
လူသားေတြ ရဲ႕စြမ္းပကားျမွင့္တင္ေရး ဆုိတဲ႔ အေၾကာင္းကုိ ေဝဖန္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္–
ကမ ၻာဦးလူသား နဲ႔ ၂၁ရာစု လူသားတုိ႔ရဲ႕စြမ္းရည္ အေတာ္ကုိကြာျခားေနေၾကာင္း သိသာပါတယ္။လူ႕သက္တတမ္းကလည္းတျဖည္းျဖည္း တုိလာၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း က်န္းမာေရး ေဆးပညာတုိးတက္လာလုိ႔ ေႏွာင္းလူတုိ႔ရဲ႕ သက္တမ္းကုိ ဆြဲဆန္႔ႏုိင္မည္လား စဥ္းစားစရာပါ၊
တဖန္ လူသားတုိင္းက်န္းမာသက္ရွည္ လာတယ္ဆုိေပမယ့္ စစ္မက္ကင္းရွင္း ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ကုိေတာ့
အနာဂါတ္မွာမေရရာေသးပါ။ မ်ိဳးဆက္သစ္တုိ႔ရဲ႕ ေခတ္မွာ စကၠန္႔ပုိင္းအတြင္း ကမ ၻာ့စစ္မီး ထေတာက္ ႏုိင္သလုိ သဘာဝ ေဘးဒဏ္မ်ား ႀကီးထြားၿပီး လူသားေတြ အႏၲရယ္မ်ားရွိေနပါတယ္။
လူ႕အဖြဲ႔အစည္းမွာ civilization and culture ပုိင္းပုိမုိျမင့္မားလာသလုိ ရွိေပမယ့္ တဖက္မွာ ဆုတ္ယုတ္နိမ္႔က်မႈမ်ားလည္း ရွိေနျပန္တယ္၊သိပၸံပညာနယ္ပယ္ science က်ယ္ဝန္းတုိးတက္လာ ေသာ္လည္း ဝိဇၨာပညာနယ္ပယ္ Art က်ဥ္းေျမာင္း နိမ့္က်လာတာ ကုိေတြ႔ေနရပါတယ္။
လူဟာ ေမြးဖြါးလာတည္းက စြမ္းရည္ ဗီဇ ပါလာ ေသာ္လည္း ပတ္ဝန္းက်င္ ေလာင္းရိပ္ ေအာက္မွာ ေဘာင္ခတ္ ထားခံရၿပီး အျမင္က်ဥ္းေျမာင္း လာတတ္ပါတယ္၊ ဘာသာေရး မႈိင္းမိေနတာမ်ိဳး ေၾကာင့္ မိမိစြမ္းရည္ေတြ နစ္ျမဳတ္ေနတတ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အသိဥာဏ္ကြန္႔ျမဴးမႈ innovation society ျဖစ္လာေအာင္ ႀကိဳးစားမွသာ လူသား
စြမ္းပကား ျမင့္မားလာႏုိင္မယ္လုိ႕ ဆုိခ်င္ပါတယ္။
Win’s Wisdom (1) page2
မက္ ရဲ႕ ေခတ္သစ္ခ်စ္သမီးထံေပးစာ မွာလည္းဒီလုိေရးခဲ႔တယ္
သမီးတုိ႔ ေခတ္မွာ ေဖေဖတုိ႔ေခတ္သင္ယူ ခံစားႏုိင္တာေတြထက္ ၁၀ ဆ (သုိ႔) အဆ ၁၀၀ထိ တုိးတက္သင္ယူ ခံစား လာႏုိင္မည္လား။
လူ႕အဖြဲ႔အစည္း အတြက္ ေဖေဖတုိ႔စြန္႕ဦးတီထြင္မႈေတြ ပ်ိဳးေထာင္ေပးခဲ႔တာကုိ သမီးတုိ႔ေခတ္မွာ
ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ ဝေျပာမႈေတြျဖစ္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေျဖရွင္းေပးႏုိင္မည္လား။
လူတုိင္းဘယ္ႏုိင္ငံသား ဘယ္လူမ်ိဳးမဆုိ လူ႔အခြင့္အေရးတန္းတူ ရယူပုိင္ဆုိင္ႏုိင္ဖုိ႔ သာတူညီမွ်
ရွိမႈ Human equality ကုိျမွင့္တင္ေပးႏုိင္မည္လား စသညု္ျဖင့္ ေႏွာင္းလူေတြရဲ႕ အနာဂါတ္ကုိ ပုံေဖၚခန္႔မွန္းေမးျမန္းထားပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ေႏွာင္းလူအမ်ားရဲ႕တုိးတက္ျဖစ္ထြန္းလာႏုင္မႈ အလားအလာ ေတြကုိ ယေန႔ထိ ေအာင္ျမင္မႈ အထမေျမာက္ေသးဘူးလုိ႔ ဆုိရမွာပါ၊ ဒါေၾကာင့္မက္ က ေနွာင္းလူသား(ဝါ) မ်ိဳးဆက္သစ္ ေတြကုိ ေအာင္ျမင္ေစ့ခ်င္ လုိ႕ သူ႕သမီး အပါအဝင္ လူတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ idea နဲ႔ အရည္အေသြး Human poentiality ျမင့္မားလာေအာင္လမ္းဖြင့္ေပးဖုိ႔ လုိေၾကာင္း
္ေထာက္ျပေရးသားခဲ႔ပါတယ္။ ဆက္ရန္

media and books ,journal ,letters

The Sun Rays
Vol 1 No 87

သုခ ၏ သုခFB_IMG_1458632773699
angol sirály


When starting a business, there are some highly effective entrepreneurial habits which are necessary, that will help boost your business out onto a profitable footing toward your success as an entrepreneur. With the entrepreneurial instinct already set in motion upon the initial idea, anybody who wants to see themselves succeed in business will either know already, or will eventually find what works best for them to move forward and see the business grow to it’s full potential. For the most part, learning to make a business profitable is by not only sticking to the entrepreneurial habits, but also the habits that work in favor for you and are beneficial for the direction of your business in general.

Sometimes starting a new business while working to make a business profitable in the early stages, can be at times both frustrating and tough without the full knowledge or ongoing support. By finding creative ways to cut down on business costs, you will also be able to utilize these funds through more meaningful avenues which can direct the business onto a successful path while working toward building the business and the overall profit.

Some Good Entrepreneurial Habits
As an entrepreneur you have to believe in yourself and your business.
Always think of everything and try to stay three steps ahead of the competition.
The hardest thing as an entrepreneur is usually the thing you should be going after.
Try to move your business forward in the same direction with every decision you make.
Create solid connections, your own luck and further opportunities for your business.
Helping others or sharing your content is good marketing as an entrepreneur.
The entrepreneurial mindset in believing you can and that you will get better.

Ensure you create a solid foundation for your business, follow entrepreneurial habits and surround yourself with a good team while moving forward one step at a time. Look to where you can utilize the social networks to help build your brand, the network and following of potential customers or clients. Keep an eye out for any social networks which may be up and coming sites that you can make the most of by getting in there early and creating a following. Learn new techniques, to help you as a person grow which can also create further opportunities for your business as you follow through with action as an entrepreneur toward your success.

Entrepreneurial Habits

The state of being a fully human personhood


  1. “သု ၊ စိ ၊ ပု ၊ ဘာ ၊ ဝိ ၊ လိ ၊ သိ ၊ ဓါအကၡရာစြဲသုံး ဤရွစ္လုံးကို သီကုံးပန္းအသြင္ ေန႔တိုင္းဆင္ေလာ့။

သု  = သုေဏယ်   –  နာၾကားရာ၏။

စိ   = စိေႏၲယ်      –  ၾကံစည္ရာ၏။

ပု   = ပုေစၧယ်      –  ေမးျမန္းရာ၏။

ဘာ = ဘာေသယ်  –  ေျပာဆိုရာ၏။

ဝိ   =ဝိစာေရယ် -စူးစမ္းဆင္ျခင္ရာ၏။

လိ  =  လိေကၡယ်   –  ေရးသားရာ၏။

သိ  =  သိေကၡယ်   –  သင္ယူရာ၏။

ဓါ  =  ဓါေရယ်    –  ေဆာင္ထားရာ၏။

▪ { ရွင္မဟာသီလဝံသ ဆုံးမစာ }

ျပည္စုံေသာ လူသားဘဝChapter(1) of Fully Human

အခန္း(၁) ျပည့္စုံေသာ လူသားဘ၀(Person hood-The art of being fully human)
ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ဒုိင္ယာရီေလးထဲမွာ အလြန္ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔တဲ့ ကမၻာႀကီးနဲ႔လူသားေတြရဲ႕အေၾကာင္းကုိ ျပည့္စုံေအာင္ေဖၚျပႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ေသးငယ္တဲ့ ႀကဳိးပမ္းအားထုတ္မႈနဲ႔ ျပည့္စုံေသာလူသားဘ၀ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကုိေဖၚက်ဴးရာမွာ အခက္အခဲမ်ားစြာေတြ႕႐ွိရပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ တင္ျပခ်က္ေတြဟာ အေျခခံသေဘာတရားမွ် ေလာက္သာျဖစ္ပါတယ္၊ ကြၽန္ေတာ့္ရည္႐ြယ္ခ်က္ကေတာ့ စိတ္၀င္စား သူမ်ားအတြက္ မိမိတုိ႔လက္လွမ္းမွီႏုိင္ သေလာက္ ဆက္လက္ေလ့လာ ႀကိဳးစားၾကမယ္ဆုိရင္ သာယာခ်မ္းေျမ႕ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ လူသားဘ၀ကုိရ႐ွိ ေစလုိတဲ့ ဆႏၵျဖစ္ပါတယ္။
လူတစ္ေယာက္ရဲ့ အသိညဏ္နဲ႔အေတးြအေခၚဆုိတာကလည္း ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀မွာ အသိညဏ္ မရင့္က်က္ခဲ့ပါဘူး၊ တျဖည္းျဖည္းအ႐ြယ္ေရာက္လာေတာ့မွ သင္ယူမွတ္သားမႈ စူးစမ္းဆင္ျခင္မႈ ေတြျပဳလုပ္ရင္း အသိညဏ္ တုိးတက္ရင့္သန္လာျခင္းျဖစ္ပါတယ္၊ သဘာ၀ ေလာကႀကီးထဲမွာ အစိတ္အပုိင္း တစ္ခုအေနနဲ႔ ပါ၀င္ေပါက္ဖြါးလာရတဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ဆုိတာ ဒီလုိပါလားလုိ႔ တျဖည္းျဖည္း သေဘာေပါက္လာပါတယ္၊တခ်ိဳ႕မွာ မ်ိဳး႐ိုးဗီဇအားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ ညဏ္ရည္နိမ့္က်တာမ်ိဳးဆုိရင္ေတာ့ ခြၽင္းခ်က္ထား ရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ကြၽန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာက ခြၽင္းခ်က္ေတြေခတၱဖယ္ထားၿပီး မ်ိဳးေစ့ေကာင္း ေရခံ ေျမခံေကာင္းမွာ ေပါက္ရတဲ့သစ္ပင္လုိ အသီးအပြင့္ေတြေ၀ဆာႏုိင္တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးေပၚမွာ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ ၾကည့္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္၊မ်ိဳးေစ့မွန္ရင္ အပင္ သန္ရမယ္လုိ႔ ဆုိလုိပါတယ္။
လူသားတစ္ဦးအေနနဲ႔ ေမြးရာပါျပ႒ာန္းခ်က္ ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြ ပါမလာပါဘူး၊ဘုရင္ျဖစ္ရမယ္ လူဆုိးျဖစ္ရမယ္ လူခ်မ္းသာျဖစ္ရမယ္ ဆင္းရဲမြဲေတသူျဖစ္ရမယ္ စသည္ေတြဘာတစ္ခုမွ ေမြးရာပါမဟုတ္ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ သူျဖတ္သန္းရတဲ့ေခတ္ကာလ အေျခအေနနဲ႔ သူ႕ပတ္၀န္းက်င္ အေလ်ာက္ ျပ႒ာန္းခံဘ၀ကုိေရာက္သြား တတ္ပါတယ္၊ ေလာကက်င့္၀တ္ေတြစည္းမ်ဥ္းေတြေအာက္မွာ ေနရင္းထုိင္ရင္း အုပ္ခ်ဳပ္ခံ ဘ၀နဲ႔ မလြတ္လပ္သူ တစ္ဦး ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္၊အလားတူပဲ လြဲမွားတဲ့အယူ အစြန္းေရာက္တဲ့ ဘာသာေရးယုံၾကည္မႈ ေႏွာငၾ္ကိဳး ေတြနဲ႔လဲ တုတ္ေႏွာင္ ထားျခင္းခံရတတ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အ၀တ္အထည္တစ္ခုကုိ ေဆးအေရာင္ဆုိးခ်င္ရင္ ဦးစြာအညစ္အေၾကး ေခ်းေညွာ္ ကင္းစင္ေအာင္ ေလွ်ာ္ဖြပ္ၿပီးမွ လုိရာေဆးေရာင္ဆုိးရသကဲ့သုိ႔ မိမိမွာလာေရာက္စြဲၿငိေနတဲ့အစြန္းအထင္း အညစ္အေၾကးနဲ႔ေႏွာင္ႀကိဳးေတြကုိအရင္ဆုံးျဖဳတ္ပယ္႐ွင္းလင္းရပါလိမ့္မယ္၊အဲဒီအခါ မိမိရဲ႕ပုဂၢလဘ၀ မူလပကတိ အေျခအေနမွန္ ျပန္လည္ရ႐ွိႏုိင္ပါတယ္၊ထုိပုဂၢိဳလ္အေနနဲ႔ နဂုိရ္ပုံမွန္ျဖစ္လာတယ္ဆုိပါေတာ့၊ ဆုိလုိတာကေတာ့ ျပ႒ာန္းခံဘ၀မွာ လူဟာ မိမိနဂုိရ္႐ွိရင္းစြဲအရည္အေသြးေတြ ေမွးမွိန္ေနတတ္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္၊ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ အေရာင္ဆုိးမႈ ေလာင္းရိပ္ေပးမႈေတြေအာက္မွာ အသိညဏ္မပြင့္လင္း အေရာင္မထြက္ႏုိင္ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္၊ ဒါကုိ ဒႆနပညာ႐ွင္တခ်ိဳ႕က ပုဂၢလဘ၀ေပ်ာက္ဆုံးေနျခင္း လူသားဘ၀ အဓိပၸါယ္ကင္းမဲ့ေနျခင္းလုိ႔ ဖြင့္ဆုိၾက ပါတယ္။
အေမရိကန္ႏုိင္ငံမွာ ေက်းကြၽန္စံနစ္ ဖ်က္သိမ္းခ်ိန္က လြတ္လပ္ ခြင့္ရတဲ့ ေက်းကြၽန္ေတြဟာ ငုိေၾကြးခဲ့ၾကတယ္တဲ့၊ကြၽန္ဘ၀နဲ႔ ေနသားက် ေနေတာ့ သုတုိ႔ဘာသာ မရပ္တည္ႏုိင္ၾကဘူး၊အရာရာမွာ အ႐ွင္သခင္ကုိ အားထားမွီခုိလာတဲ့အတြက္ ပုဂၢလဓိ႒ာန္ ႐ွင္သန္မႈမျပဳႏုိင္ၾကဘူး၊ဒီသေဘာဟာ လူသား တစ္ေယာက္သည္ လက္ေအာက္ခံဘ၀ အမွီအခုိတစ္ခုခုု ေအာက္မွာ ေရာက္႐ွိေနမယ္ဆုိရင္ မိမိရဲ႕ ပင္ကုိယ္စြမ္းရည္နဲ႔ လြတ္လပ္မႈ ေပ်ာက္ဆုံးေနတဲ့သေဘာပါပဲ၊လူသည္ လြတ္လပ္သူျဖစ္မွသာ ပကတိ အ႐ွိအတုိင္း အရည္အခ်င္းနဲ႔ စြမ္းရည္ေတြ ထြက္ေပၚလာႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လုိက်င့္ႀကံ ေနထုိင္သင့္ပါသလဲ။
ယုံၾကည္မႈနဲ႔ က်င့္၀တ္ ( belief and ethics ) ကုိကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လုိ ပုိင္းျခား နားလည္သင့္ပါသလဲ၊ ေလာက က်င့္၀တ္ စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္း ဥပေဒ ေတြကုိလဲ ပစ္ပယ္လုိ႔မသင့္ပါဘူး၊မိမိ ယုံၾကည္ရာ ဘာသာေရး ဆုိတာကလဲ ေလာကရဲ႕ အစိတ္အပုိင္းထဲမွာမုိ႔ ျပဳသင့္ျပဳထုိက္တဲ့ အပုိင္းေတြ ကုိေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ လုိက္နာက်င့္သုံးၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ေလာကရဲ႕ စည္းအျပင္ ဘက္ထြက္ေနလုိ႔ မရတဲ့ လူသားဘ၀ဟာ ေလာကထဲမွာပဲ က်င္လည္ၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။လူ႕ေဘာင္ အဖြဲ႕အစည္းကုိ အက်ိဳးျပတဲ့ ပရဟိတလုပ္ငန္းမ်ိဳးေတြ ကုိေတာ့ အားေပးသင့္ပါတယ္။
ေ႐ွးေခတ္ကလူသားတခ်ိဳ႕လုပ္ခဲ့တဲ့ နတ္ကုိးကြယ္မႈ ယာဇ္ပူေဇာ္ပသမႈ၊အသက္ကုိစေတးၿပီး ယာဇ္ပူေဇာ္မႈ မ်ိဳးေတြဟာ လုံး၀မျဖစ္သင့္ပါဘူး၊ယခုေခတ္ထဲမွာလည္း အသက္အုိးအိမ္စည္းစိမ္ဥစၥာ သားမယား စသည္ေတြ စြန္႔ရင္ျမင့္ျမတ္သူျဖစ္မယ္ဆုိတဲ့အယူူ၊စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံရင္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ေနာင္ဘ၀ ေကာင္းက်ိဳး႐ွိမယ္ဆုိတဲ့ အယူမ်ိဳးေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား က်န္႐ွိေနပါေသးတယ္၊ဒါေတြဟာအယူသီးတဲ့ ယုံၾကည္ကုိးကြယ္မႈ အမွားေတြ၊ စိတ္ကူးယဥ္နယ္ပယ္က မေရရာမေသခ်ာတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေပးခံရမႈေတြေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္၊မိမိကုိယ္မိမိ အားကုိး ရမည့္အစား သူတပါးအေပၚ မွီခုိအားထားျခင္း၊လက္ေတြ႕မ်က္ေတြ႕မက်တဲ့ တန္ခုိး႐ွင္မ်ားထံ ပူေဇာ္ပသရင္ ဆုေတာင္းျပည့္မယ

ဓါးထစ္ တရားေသမွတ္ယူၿပီး မလုပ္သင့္ပါဘူး၊ဒါကုိ ေျပာင္းလြယ္ ျပင္လြယ္တဲ့ စံနစ္၊အ႐ွင္(flexible) ျဖစ္တဲ့ စံနစ္လုိ႔ေခၚႏုိင္ပါလိမ့္မယ္ လူသား အခ်င္းခ်င္း စာနာေထာက္ထားၿပီး ႐ုိင္းပင္းကူညီျခင္း၊ညႇင္းပမ္း ႏွိပ္စက္မႈ မျပဳျခင္းတုိ႔ဟာ တရားမွ်တမႈ (Justice) သေဘာ ေဆာင္ပါတယ္၊ အဲဒီ အမွန္သေဘာတရားမ်ိးေတြဟာ လူသားတုိင္း လုိက္နာက်င့္သုံးအပ္ပါ တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ေ႐ွးအစဥ္အလာထဲက ေကာင္းႏုိးရာရာ အမွန္သေဘာတရားနဲ႔ အေတြးအေခၚေတြ ေပၚမွာ ယေန႔ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ နဲ႔ အံ၀င္မႈ႐ွိေအာင္ သုံးသပ္ဆင္ျခင္ၿပီး ပုိမုိအက်ိဳး႐ွိေအာင္ မြမ္းမံ(Modify) လုပ္ေဆာင္ၾကည့္္သင့္ပါတယ္။

လူတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ လြတ္လပ္မႈနဲ႔ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းလြတ္လပ္မႈ မတူညီႏုိင္ပါဘူး၊အဖြဲ႕အစည္းဟာ အမ်ားအတြက္ ထည့္စဥ္းစားရတာ ေၾကာင့္ က်င့္၀တ္စည္းကမ္းေတြ မ႐ွိမျဖစ္ ႐ွိရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ပုဂၢလဘ၀ လြတ္လပ္မႈကေတာ့ ကုိယ္ပုိင္အခြင့္အေရး ကုိယ္ပုိင္အေတြးအေခၚနဲ႔ မိမိ ရဲ႕ အဇၥ်တသ႑န္မွာ ပူေလာင္ဆင္းရဲ ေသာကေတြ ပေပ်ာက္ေအာင္၊မိမိ ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ေအးၿငိမ္းသာယာမႈျဖစ္ေစေအာင္ က်င့္ႀကံေနထုိင္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္၊ လူသားတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ မိမိလည္း အက်ိဳး႐ွိ သူတပါးလည္းအက်ိဳး႐ွိမည့္ ကိစၥေတြကုိ ေ႐ြးခ်ယ္လုပ္ေဆာင္သင့္ပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဟာ မိမိအသက္ေမြးမႈအတြက္ သမာသမတ္က်တဲ့ စီးပြါးေရးေတြ လုပ္ေဆာင္ရင္းနဲ႔၊ အလုပ္တုိင္းမွာ မွ်မွ်တတ(Justify)ျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ႏုိင္ဖုိ႔လုိပါတယ္၊ဒါဟာ အစြန္းလြတ္ (မဇၥ်ိမ/အလယ္အလတ္) သေဘာကုိ ေဆာင္ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။
နိဂုံးခ်ဳပ္ အေနနဲ႔ေျပာရရင္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ လူသားေတြရဲ႕ အသိညဏ္နဲ႔ အေတြးအေခၚရင့္က်က္မႈဟာ မည္မွ်အေရးပါေနေၾကာင္း၊ ျပည့္စုံေသာလူသားဘ၀ ျဖစ္ဖုိ႔ ပုဂၢလနဲ႔ အဖြဲ႕အစည္း လြတ္လပ္မႈဟာ အလြန္ အေရးႀကီးေၾကာင္း၊ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ အားလုံး ရင့္က်က္သူမ်ား ျဖစ္ေအာင္ ကုိယ္စီႀကိဳးစားႏုိင္ၾကပါေစ လုိ႔ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္။

၀န္ခံခ်က္။ ။ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ဒုိင္ယာရီ နဲ႔ အေတြးအေခၚေလးေတြဟာ စာဖတ္သူမိတ္ေဆြ အတြက္ အုပ္တစ္ခ်ပ္ သဲတပြင့္ပမာ အက်ိဳး႐ွိေစမယ္ ဆုိရင္ ၀မ္းေျမာက္လွပါၿပီ၊ကြၽန္ေတာ့္ တင္ျပခဲ့တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြဟာ က်မ္းကုိးစာရင္း ေဖၚျပျခင္းမျပဳေသာ္လည္း လက္လွမ္းမွီသမွ် စာေပ ဗဟုသုတေပါင္းစုံရဲ႕ အသုံးအႏႈံး၊ေ႐ွးေခတ္ ဒႆနပညာ႐ွင္မ်ားရဲ႕ အယူ အဆေတြကုိ ကုိးကားပါေၾကာင္း ၀န္ခံအပ္ပါသည္။
ယခုတင္ျပခ်က္သည္ အက်ဥ္းခ်ဳံ႕မွ်သာျဖစ္ပါသည္၊ေနာင္အခါ လူသားဘ၀ ေတြးေခၚမႈမ်ား က႑အလုိက္ တင္ျပႏုိင္ရန္ ဆက္လက္ႀကိဳး စားပါအုံးမည္၊စာဖတ္သူမ်ား အေနနဲ႔လည္း လက္လွမ္းမွီသမွ် ဆက္လက္ ေလ့လာၿပီး သုံးသပ္ဆင္ျခင္ ဆက္စပ္ေတြးေခၚမႈမ်ားျပဳၾကပါရန္ တုိက္တြန္းအပ္ပါသည္။
ေမာင္ပညာ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္၊ေမ လ

Win’s wisdom series

စာဖတ္သူမ်ား ရဲ႕ အႀကံျပဳခ်က္ကုိဖိတ္ေခၚ ႀကိဳဆုိလ်က္ပါ

ပညာတတ္ က ဝိနည္းေရွာင္တတ္

ပညာရွိ က  ပညာရွိနည္းနဲ႔ ႏွိပ္စက္တတ္

ပညာရွင္ မွ စိတ္ခ်ရသတတ္

About your background in Philosphy
Eduardo Salcedo-Albarán

Eduardo Salcedo-Albarán has been called ‘the crime-fighting philosopher’ for using philosophy to make sense of organized crime. He has worked for a range of organisations including the Colombian government, Global Integrity, and Transparency International. Nick Chester asks him about using philosophy to combat corruption.

Can you start by saying a bit about your background in philosophy?

My undergraduate studies were in philosophy. My main philosophical interests are analytical philosophy, philosophy of language, philosophy of mind, and Artificial Intelligence. Since the beginning, I felt those philosophical areas offered practical options for fixing social problems. The more [the philosophers of language and mind] Russell, Wittgenstein, Ryle, Fodor, Searle and Dennett I read, the more I was convinced that several social problems could be avoided or fixed through clarity in our language and our thinking processes. I saw this as a therapeutic option while living in the chaotic, violent and corrupt environment of Bogota, Colombia. Unfortunately, people think that philosophy is unpractical, which is a shame, because there is nothing more practical and powerful than interpreting the world in a clear way without dogmas.

I’m basically a philosopher trying to understand the world through empirical observation, which is what scientists do. I cannot really tell the difference between my philosophical and my scientific mind.

How can philosophy be used to fight corruption?

Eduardo Salcedo-Albarán
Photo © David Sastre 2016
It’s easy to understand that we share a limited amount of natural and public resources, and that we are psychologically connected with other humans. As Homo sapiens, our brains are all similar, so we share the same epistemological universe – we all know about it in the same way – and therefore we are connected. We almost automatically simulate and feel others’ feelings. Therefore, it makes sense to constantly improve the happiness and quality of life of people around us, seeking the equilibrium between our and their happiness. Confronting corruption and crime is a about pursuing that equilibrium.

Given the inherent desire that people have to act according to their personal biases, do you think there’s any such thing as a truly non-corrupt society?

No, there is no such thing, because breaking rules is inherent to our species – which is not entirely negative, since rule-breaking is the genesis of positive creativity and change. As humans, we don’t live in mental stasis, but constantly seek change. Unfortunately, negative social effects happen when rule-breakers constantly take the path of not only breaking paradigms and traditions, but also breaking basic laws.

Saint Augustine argued that corruption means a deprivation of something originally good has occurred. Do you think this concept can be applied to the corruption of legal and institutional systems, or do you think the evil created there is more than the removal of original goodness from those systems?

Unfortunately, most institutions are designed as metaphysical entelechies – as abstract good ideas about how society should behave. However, when those institutions are then created, the rule-breaking characteristic of the human mind quickly inserts corruption.

Judicial and legal systems are obviously designed to deal with crime; but the influence of corruption and crime is often omitted when other economic and social institutions are designed. For instance, it is generally accepted that decentralized institutions are good for democracy. However, in some countries, criminal groups use decentralized institutions. Narco-paramilitary groups ended up managing the health system in Colombian municipalities at the beginning of this century, and drug trafficking networks use municipal police bodies across Mexico.

The process of designing perfect institutions that are later corrupted in practice is partially the result of assuming that human


Believe it or not and Thinking
Recently ,oneday, I got an article by searching internet web site, philosophy and Thinking.

The article is as follwing –

You are perfect Buddha Mind
Natural Mind
Zen, Seung Sahn, Interview

BOOM! An Interview with Zen Master Seung Sahn
In Chan and Zen on September 18, 2009 at 11:08 pm

Zen Master Seung Sahn

Tricycle: You grew up in a Protestant family in Korea. I’m curious to know what made the Buddhist teachings so attractive to you.

Seung Sahn: When North and South åKorea separated, society became complicated. Everyone fighting. So I went to the mountains to study Confucianism. Then one day a monk asked me, “What are you doing?”

“I’m studying Chinese philosophy,” I say.

“Chinese philosophy?” he said. “You don’t understand Korean philosophy! You should study Korean philosophy.”

So I studied Korean philosophy. Then one day a Zen monk appeared and asked me, “What are you doing?”

I say, “I’m studying Korean philosophy.”

“You don’t understand ‘you’. Who are you?”

“I don’t know,” I said.

“You must get rid of understanding and attain your true self,” he told me. It was like meeting Socrates. So I became a monk and started practicing meditation.

Like meeting Socrates?
Yeah. Socrates said, “Understand your true self.” Very good teaching!

When you first came to Providence you tried to integrate Korean-Americans with Anglo-Americans, but it didn’t work.
No! Korean and American practicing together is impossible. [Laughter]

Korean people understand too much Buddhism. So clearing mind is very difficult. American students have no idea what Buddhism is, so—Boom! They get it. Very easy! Americans make good students. Koreans too much thinking, which makes practice very difficult. They already understand so much Buddhism, they have a big problem.

You made popular in this country the expression “don’t-know mind.” Could you say what that is?
Human beings understand too much. But what they understand is just somebody’s opinion. Like a dog barking. American dog say, “Woof, woof.” Korean dog say, “Mung, mung.” Polish dog say, “How, how.” So which dog barking is correct? That is human beings’ barking, not“dog”barking. If dog and you become one hundred percent one, then you know sound of barking. This is Zen teaching. Boom! Become one.

But when you live in a Zen community, so many obstacles to “don’t-know mind” are generated by the community itself. Most of us want what Trungpa Rinpoche used to call the “babysitter in the sky”—that need and desire to depend on some other authority outside of oneself. Are we just doomed to live within the suffering that the institution causes?
When students first come to the Zen Center, they’re like babies. Babies don’t understand how to eat, how to walk or talk. But slowly, slowly they grow up. At two years they walk. At three comes speech. After three, memory. That is growing up. At twenty, maybe twenty-five, then get a job, become independent.

Our practice is the same. At first a teacher is necessary. Then when you grow up, a teacher is not necessary. Kick the teacher out.

Do you have students for whom you are not necessary?
Yeah. Some become Zen masters. They find their own way.

And yet you have a reputation for being very strict with what goes on in your centers. And that you want the same form at all your different Zen centers.
I just understand Korean style. That’s all. First, Buddhism appeared in India, so Indian style developed. Then China, so Chinese style appeared. From China it went to Korea, so Korean style developed. Now I transmit Korean style to American students. After a while, American style appears. When that happens, kick out the Korean style, ok. But it takes time for American style to appear.

Do you think that there will be a time when your students will do the chanting in English?
In the future, maybe. When I first came here I thought to change it to English. But then I went to Poland. Can’t use English chants there. And Germa

Hello world!

Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start blogging!

N.Y. / Region
An evening session at MNDFL, a Manhattan meditation studio that opened in November.
No Texts, Please, We’re Meditating
Increasing numbers of harried New Yorkers are gathering to close their eyes and just breathe.

MARCH 18, 2016
When a photo of a wall covered in lush green foliage showed up on Grace Clarke’s Instagram feed, she felt an immediate urge to track it down. Stressed out and headed to a meeting at Madewell, where she works as a social media copy editor, Ms. Clarke saw that the wall’s location was on East Eighth Street in Manhattan at a meditation studio called MNDFL, which opened in November.

The next morning, Ms. Clarke, 29, went to the studio and spent 30 minutes in a meditation class led by Lodro Rinzler, one of MNDFL’s founders.

Since that session last December, Ms. Clarke has attended classes nearly every other day, often early in the morning, before work. “Having a place with a stripped-down aesthetic and a menu of classes makes it feel very approachable and promotes a sense of calm amid the craziness,” she said. “It’s a time-efficient way to quiet my mind so I can think more thoughtfully in life and work.”

Stretching at MNDFL.